كى از پديده‌هاى منفى در اين باره، اختصاص برخى امور به خود و باز داشتن آن از خانواده است. قرآن كريم، با اشاره به برترىِ مالىِ برخى بر ديگران، كسانى را كه نمى‌خواهند با ديگران برابر باشند، نكوهش مى‌كند. در حقيقت، اين افراد، در پى آن‌اند تا هماره براى خود، اختصاصاتى داشته باشند.[١] امام صادق (ع) در تفسير اين آيه، به همين مسئله مهم خانوادگى اشاره كرده، مى‌فرمايد:

لَا يَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَخُصَّ نَفْسَهُ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْمَأْكُولِ دُونَ عِيَالِهِ.[٢]

روا نيست كه مرد، چيزى از خوراكى را به خود اختصاص دهد و آن را از خانواده‌اش دريغ ورزد.

به جهت نادرستى و پيامد منفى اين ويژگى، پيامبر خدا (ص) مردم را از آن باز داشته است.[٣]

جمع‌بندى‌

خلاصه سخن اين كه: تأمين روزى، از عوامل اثرگذار بر آرامش همسران و رضامندى زندگى است كه خود، از دو بخش درآمد و مصرف تشكيل شده است و هر بخش، الگوى خاص خود را دارد. آنچه مهم است، اين كه الگوى درآمد، عبارت است از تلاش و كوشش براى تأمين مخارج، همراه با قناعت. در اين الگو، در عين كسب درآمد، از زياده‌خواهى- كه عامل نارضايى است-، پرهيز مى‌شود. از سوى ديگر، الگوى بخش مصرف، عبارت است از: توسعه همراه با تدبير و رعايت خواست خانواده. در اين الگو بايد در عين پرهيز از بخل و توسعه دادن به زندگى،

[١]. وَ اللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلى‌ بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلى‌ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَواءٌ؛ و خدا بعضى از شما را در رزق و روزى، بر بعضى ديگر برترى داده است؛ ولى كسانى كه فزونى يافته‌اند، روزىِ خود را به بندگان نمى‌دهند تا در آن، با هم مساوى باشند( سوره‌نحل، آيه ٧١).

[٢]. تفسير القمّى، ج ١، ص ٣٨٧؛ بحار الأنوار، ج ٩، ص ٢٢١، ح ١٠٦.

[٣].

عَن جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عَن أَبِيهِ عَن آبَائِهِ عَن رَسوُلِ اللهِ( ص)، أنَّهُ نَهَى أَن يُشبِعَ الرَّجُلُ نَفسَهُ وَ يُجيعَ أَهلَهُ‌ ؛ از جعفر بن محمّد، از پدرش، از پدرانش، از پيامبر خدا( ص) نقل شده است كه ايشان نهى فرمود از اين كه مرد، خودش را سير كند و خانواده‌اش را گرسنه بگذارد( دعائم الإسلام، ج ٢، ص ١٩٣، ح ٦٩٩ و ص ٢٥٤، ح ٩٦١).