رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٣٦ - ١ تأثير احسان و نيكى به همسر در زندگى

دو. واكنش مناسب به «خوبى و بدى همسر»

يكى از حوزه‌هاى روابط همسران، خوبى‌ها و بدى‌هاى آنان در حق ديگرى است. در طول زندگى، بارها و بارها از همسران، رفتار مثبت يا منفى سر مى‌زند كه عمل اجتناب‌ناپذيرى است. مهم، چگونگى واكنش به اين دو موقعيت است. برخى از ناكامى‌ها در زندگى زناشويى، به دليل نبود مهارت در واكنش به چنين موقعيت‌هايى است. اگر همسران ندانند كه در اين‌گونه موقعيت‌ها، چه واكنشى بايد انجام دهند، ممكن است دست به اقداماتى بزنند كه روابط سالم‌شان را تخريب كنند و آينده خانواده‌هايشان را به مخاطره بيندازند و در نهايت، رضايت زناشويى را كاهش دهند. واكنش مثبت و منطقى به هر كدام از اين دو موقعيت، نقش مهمى در تحكيم مودّت و پايدارى زندگى و رضايت زناشويى دارد. به اين دليل، در روايات به اين موضوع توجّه شده است. در ادامه، اين دو موقعيت را جداگانه مورد بررسى قرار خواهيم داد:

الف. نيكى كردن به همسر

پرسش اساسى در اين بحث، چگونگى واكنش به نيكى و احسان همسر است؛ امّا پيش از آن، پرسش ديگرى در باره تأثير اصل احسان و نيكى به همسر در زندگى زناشويى وجود دارد. بنا بر اين، دو بحث اساسى وجود خواهد داشت: احسان كردن و واكنش به احسان نشان دادن. در ادامه به اين دو پرسش مى‌پردازيم:

١. تأثير احسان و نيكى به همسر در زندگى‌

بر اساس آنچه از روايات استفاده مى‌شود، «احسان و انعام» عامل برانگيخته شدن محبّت در وجود انسان است. اين يك قاعده است كه وقتى انسان، مورد احسان و نيكى قرار گيرد، محبّت در وجودش برانگيخته مى‌شود. پيامبر خدا (ص) در باره اين اصل مهم مى‌فرمايد:

جُبِلَتِ الْقُلُوبُ عَلَى حُبِّ مَنْ أَحْسَنَ إِلَيْهَا وَ بُغْضِ مَنْ أَسَاءَ إِلَيْهَا.[١]

قلب‌ها بر دوستىِ كسى كه به آن محبّت كند، سرشته شده‌اند.

[١]. دوستى در قرآن و حديث، ص ٩٢، ح ٢٤٥.