رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٦٣ - ٣ مشروعيت

التَّدْبِيرِ وَ خَرَابِ الدُّنْيَا.[١]

علّت تحريم ازدواج مرد با مرد و زن با زن، يكى، ويژگى‌هايى است كه طبيعت زنان و مردان دارند و ديگر اين كه اين كامروايى مرد از مرد و زن از زن، منقطع شدن نسل و بدانديشى و نابودى و خرابى دنيا را در پى دارد.

٣. مشروعيت‌

تأمين پدر شرعى براى فرزندان، كاركرد ديگر خانواده زن و شوهرى است. در واقع، اهميت اين كاركرد، به دليل نتايج آثار اجتماعىِ آن است كه انتقال منظّم ارث و تداوم نظام خويشاوندى از جمله مهم‌ترين آنها به شمار مى‌آيند. به همين دليل، مالينوفسكى، مشروعيت را به جاى گرفتن كودك در درون شبكه خويشاوندى، ربط داده است. به گفته او، شبكه خويشاوندى است كه حقوق نوزاد در زمينه مراقبت، ارث و آموزش را تعريف مى‌كند. مالينوفسكى همچنين اصل مشروعيت را جهانى به شمار مى‌آورد و مى‌گويد:

در تمام جوامع انسانى و در تمام موارد، حاملگى، مستلزم ازدواج است ... در تمام جوامع انسانى، سنّت اخلاقى و قانون، گروهى را كه از زن و فرزندانش تشكيل شده است، يك واحد اجتماعى كامل نمى‌شناسد ... قانون، اخلاق، آداب و رسوم مى‌گويند: خانواده‌اى كه مرد نداشته باشد، كامل نيست.[٢]

در متون اسلامى، بر كاركرد مشروعيت فرزند و پيامدهاى آن، مانند پذيرش مسئوليت تربيت فرزند از سوى پدر و مادر، انتقال نظام‌مند ميراث و تداوم شبكه‌هاى خويشاوندى تأكيد شده است و پيشوايان دين، رهنمودهاى ارزشمندى در اين زمينه بيان داشته‌اند.

امام صادق (ع) در پاسخ به اين سؤال كه: «چرا خداوند، زنا را حرام كرد؟» مى‌فرمايد:

لِمَا فِيهِ مِنَ الْفَسَادِ وَ ذَهَابِ الْمَوَارِيثِ وَ انْقِطَاعِ الْأَنْسَابِ، لَا تَعْلَمُ الْمَرْأَةُ فِي الزِّنَا مَنْ‌

[١]. علل الشرائع، ج ١، ص ٥٤٧.

[٢]. اسلام و جامعه‌شناسى خانواده، ص ٩٥.