رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٢٥ - الف نرمخويى

فَلَا تَفْعَلُوا، فَإِنَّ الْمُدَاعَبَةَ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ، وَ إِنَّكَ لَتُدْخِلُ بِهَا السُّرُورَ عَلَى أَخِيكَ، وَ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللهِ (ص) يُدَاعِبُ الرَّجُلَ يُرِيدُ أَنْ يَسُرَّهُ.[١]

اين‌گونه نباشيد؛ زيرا شوخى، از حُسن خلق است و تو با آن، برادرت را خوش‌حال مى‌كنى. پيامبر خدا (ص) نيز با برخى شوخى مى‌كرد به اين قصد كه او را خوش‌حال كند.

امام على (ع) نيز در برشمردن اجزاى حُسن خلق، به توسعه زندگى و گشايش بر خانواده اشاره مى‌كند.[٢]

از مجموع روايات استفاده مى‌شود كه حسن خلق در چند چيز است: الف. نرم‌خويى؛ ب. خوش‌گفتارى؛ ج. خوش‌رويى؛ د. سرور و نشاطآورى؛. توسعه دادن زندگى. از اين موارد، روشن مى‌شود كه حُسن خُلق، داراى ابعاد مختلفى است. بخشى از آن به «مهر و عطوفت» برمى‌گردد؛ بخش ديگر به «مهارت در گفتار»؛ بخش سوم به «چگونگى برخورد با ديگران»؛ بخش چهارم، به «جنبه هيجانى»؛ و بخش پنجم، به «فراهم كردن امكانات لازم براى زندگى».

توضيح و تبيين اين امور در متون اسلامى، بحثى دامنه‌دار خواهد بود كه مجال طرح مفصّل آنها در اين بحث نيست و تنها به اندازه‌اى كه مسئله روشن شود و نقش آنها در زندگى تبيين گردد، به بررسى‌شان خواهيم پرداخت.

الف. نرم‌خويى‌

دو جسم سخت و خشن، وقتى در كنار يكديگر قرار بگيرند، در اثر تنش و اصطكاكى كه با يكديگر خواهند داشت، آسيب جدّى‌اى خواهند ديد؛ امّا اگر نرم باشند، در همه تغييرات و برخوردها انعطاف داشته و مانعِ از بين رفتن و آسيب ديدن خواهد شد.

---

[١]. الكافى، ج ٢، ص ٦٦٣.

[٢].

حُسْنُ الْخُلُقِ فِي ثَلَاثٍ: اجْتِنَابِ الْمَحَارِمِ، وَ طَلَبِ الْحَلَالِ، وَ التَّوَسُّعِ عَلَى الْعِيَالِ‌ ؛ حُسن خلق در سه چيز است: دورى كردن از حرام، طلب كردن حلال و گشايش بر خانواده( تنبيه الخواطر، ج ١، ص ٩٠؛ بحار الأنوار، ج ٧١، ص ٣٩٤، ح ٦٣).