آيه ١٨٧ سوره بقره كه زنان را لباس مردان و مردان را لباس زنان معرفى مى‌كند،[٢] به اين نكته ظريف اشاره دارد كه همان‌گونه كه لباس، زشتى‌ها و شرمگاه‌هاى بدن را مى‌پوشانَد، زينت انسان است و آبروى او را حفظ مى‌كند، زن و شوهر نيز با برآوردن نيازهاى متقابل جنسى و جلوگيرى از انحرافات و زشتى‌ها، همديگر را مى‌پوشانند و به اين ترتيب، زينتى براى يكديگر خواهند بود.

ناگفته نماند كه فلسفه ازدواج موقّت در اسلام، تا حدود زيادى به همين مسئله ارتباط دارد. ترديدى نيست كه همواره برخى محدوديت‌هاى اجتناب‌ناپذير مانند كاستى‌هاى جسمانى، دورى از خانه و مهيّا نبودن شرايط تشكيل خانواده، ارضاى نيازهاى جنسى در خانواده را ناممكن مى‌سازند.

ازدواج موقّت، جايگزينى قانونمند براى خانواده است كه در صورت نهادينه‌شدن مى‌تواند بخشى از كاركردهاى خانواده در تنظيم رفتار جنسى و كنترل كجروى‌هاى اجتماعى را اجرايى كند.[٣]

موضوع ديگرى كه به نقش كنترلىِ خانواده، عينيت بيشترى مى‌بخشد، مسئله «غيرت جنسى» است. غيرت‌ورزى جنسى، از اخلاق جنسى سرچشمه مى‌گيرد و بروز و رشد آن بيش از هر جاى ديگر، در محيط خانواده به چشم مى‌خورد. برخلاف ديدگاهى كه غيرت را از مقوله حسادت و تنها، محصول عوامل فرهنگى و ناشى از گرايش مردان به تملّك زنان مى‌داند، روايت‌هاى اسلامى،[٤] با ارزش‌گذارى بر اين‌

صفت، آن را در كاهش كجروى‌هاى جنسى، مؤثّر مى‌دانند و با طبقه‌بندى غيرت و حسد در دو حوزه متباين ايمان و كفر، تمايز و تقابل اين دو صفت را به خوبى نمايان مى‌سازند.[٥]

[١]. امام صادق( ع) از پدرش امام باقر( ع) نقل مى‌كند كه:

فما بال المؤمن قد يكون أنكح شئ؟ قال: لأنه يحفظ فرجه عن فروج لا تحل له لكيلا تميل به شهوته هكذا وهكذا، فإذا ظفر بالحلال اكتفى به واستغنى عن غيره‌ ( صفات الشيعة، ص ٣٠؛ كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٥٦٠ ح ٤٩٢٤؛ وسائل الشيعة، ج ٢٠، ص ٢٤٢، ح ٢٥٥٤٠).

[٢]. هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ.

[٣]. اسلام و جامعه‌شناسى خانواده، ص ١٠٢- ١٠٣.

[٤]. ر. ك: وسائل الشيعة: ج ٢٠، ص ١٥٥- ١٥٧.

[٥]. اسلام و جامعه‌شناسى خانواده، ص ١٠٣.