رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٦٠ - تأثير بردبارى و رضامندى بر زندگى زناشويى

واكنش مناسب به دوران ناخوشايند

بهترين واكنش به اين موقعيت، بردبارى و رضامندى است. امام صادق (ع) اين حقيقت را در قالب «ويژگى بهترين زن»، بيان فرموده است:

خَيْرُ نِسَائِكُمْ الَّتِي إِنْ أُعْطِيَتْ شَكَرَتْ، وَ إِنْ مُنِعَتْ رَضِيَتْ. ١[١]

بهترين زنان شما كسى است كه اگر مورد بخشش قرار گيرد، سپاس گذارد و اگر مورد منع قرار گيرد، راضى باشد.

لقمان حكيم نيز در بيان ويژگى‌هاى زنان شايسته مى‌گويد:

فَأَمَّا إِحْدَى الصَّالِحَتَيْنِ ... إِنْ أُعْطِيَتْ شَكَرَتْ وَ إِنِ ابْتُلِيَتْ صَبَرَتْ. ٢[٢]

امّا يكى از آن دو گروه شايسته، كسى است كه ... اگر مورد بخشش قرار گيرد،

سپاس‌گزارى مى‌كند، و اگر مورد ابتلا قرار گيرد، تاب مى‌آوَرَد.

تأثير بردبارى و رضامندى بر زندگى زناشويى‌

صبر، يعنى مقاومت در برابر سختى‌ها و از دست ندادن تاب و قرار. صبر، نيرويى است كُنشگر و پويا كه انسان را در برابر آنچه ناخوشايند اوست، توانمند مى‌سازد. هر مشكل و مصيبتى، به تناسب ناخوشايندى‌اش، روان انسان را در تنگنا قرار مى‌دهد و موجب بروز فشار روانى مى‌گردد. در برابر اين‌گونه پديده‌ها، اگر هر كدام از همسران، توانمند و مقاوم نباشند، عنان اختيار و تعادل خويش را از كف مى‌دهند و به رفتارهايى دست مى‌زنند كه نه تنها به حلّ مشكل خود كمك نمى‌كند، بلكه بر اندازه رنج و درد آنان نيز مى‌افزايد.

[١] ١. مستدرك الوسائل، ج ١٤، ص ١٦١، ح ١٦٣٧٩.

[٢] ٢. الاختصاص، ص ٣٣٩.