رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٢٤ - ٣ هماره در دسترس

٢. هماره بخشنده‌

الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي أَسْأَلُهُ فَيُعْطِينِي، وَ إِنْ كُنْتُ بَخِيلًا حِينَ يَسْتَقْرِضُنِي.[١]

و سپاس خدايى را كه من از او درخواست مى‌كنم و او به من عطا مى‌كند، هر چند وقتى او از من قرض مى‌خواهد، من بخل مى‌ورزم.

از ديگر ويژگى‌هاى دعا اين است كه خداوند متعال، خواسته انسان را بى‌پاسخ نمى‌گذارد و به او عطا مى‌كند. اين در حالى است كه وقتى او از ما چيزى طلب مى‌كند، بخل مى‌ورزيم. اگر بنا مى‌بود كه بخشندگى خداوند، بر رفتار متقابل ما باشد، چه اتفاقى مى‌افتاد؟

٣. هماره در دسترس‌

وَ الْحَمْدُ لِلهِ الَّذِي أُنَادِيهِ كُلَّمَا شِئْتُ لِحَاجَتِي، وَ أَخْلُو بِهِ حَيْثُ شِئْتُ لِسِرِّي، بِغَيْرِ شَفِيعٍ فَيَقْضِي لِي حَاجَتِي.[٢]

و سپاس خدايى را كه هر گاه بخواهم، براى نيازهايم او را صدا مى‌زنم و هر گونه بخواهم، براى اسرارم بدون واسطه با او خلوت مى‌كنم و او نياز مرا برآورده مى‌سازد.

از ديگر ويژگى‌هاى دعا اين است كه خداوند متعال، هميشه در دسترس است و هر گاه كه انسان اراده كند، مى‌تواند با او خلوت كند و از اسرار خود با او سخن بگويد و نيازهايش را برآورده سازد، بدون اين كه نياز به واسطه باشد. اگر ارتباط با خدا فقط در زمان خاصى امكان‌پذير مى‌بود، چه مى‌كرديم؟ اين بدين معناست كه در لحظه نياز نمى‌توانستيم با او ارتباط برقرار كنيم و اگر امكان برقرارىِ رابطه مستقيم با او وجود نمى‌داشت و براى ارتباط با او نيازمند واسطه مى‌بوديم، چه مى‌شد؟ آيا در آن صورت، اسرار ما همچنان محرمانه باقى مى‌مانْد؟

در قرآن كريم نيز مواردى وجود دارد كه به يكى از آنها اشاره مى‌شود.

[١]. همان جا.

[٢]. همان جا.