رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٢٦ - ب خوشگفتارى

همين مسئله، در حوزه اخلاق بين‌فردى نيز جارى است. نرم‌خويى يعنى ملاطفت و انعطاف‌پذيرى در برخورد با ديگران كه زمينه سازگارى و مهربانى را فراهم مى‌آورد. همان گونه كه دو جسم سخت نمى‌توانند به راحتى در كنار هم قرار بگيرند، دو اخلاق خشن نيز نمى‌توانند در كنار هم زندگى آرامى داشته باشند. قرآن كريم خطاب به پيامبر (ص) مى‌فرمايد:

فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ.[١]

و به [بركت‌] رحمت الهى، با آنان نرمخو [و پرمِهر] شدى، و اگر تندخو و سخت‌دل بودى، قطعاً از پيرامون تو پراكنده مى‌شدند.

از اين آيه مى‌توان فهميد كه اولًا نرم‌خويى، ريشه در لطف و رحمت خداوند متعال دارد؛ ثانياً بداخلاقى و تندخويى، از عوامل ويرانگر مودّت و رحمت است و در مقابل، خوش‌خويى و ملاطفت، از عوامل مودّت و رحمت. از عوامل ناكامى در تعامل بين همسرى، سختى و انعطاف‌ناپذيرى اخلاقى است. اخلاق نرم، با انعطاف خود، ضربه‌هاى رابطه و تعامل با همسر را همانند يك بالشتك نرم، در خود هضم مى‌كند و اجازه نمى‌دهد كه مسائل كوچك و بزرگ، به كيان خانواده آسيب بزند.

ب. خوش‌گفتارى‌

كلام، از اساسى‌ترين ابزار ارتباط با ديگران به‌شمار مى‌رود. سخن، گذشته از انتقال معنا، دربردارنده حالات مختلف بوده و امور ديگرى را نيز منتقل مى‌سازد. امورى همانند محبّت و نفرت، تكريم و تحقير، و احترام و استخفاف و ... به وسيله سخن منتقل مى‌شوند. از اين رو، مهارت در سخن گفتن، از امورى است كه در

موفّقيت يك تعامل، نقش اساسى‌اى دارد. اگر زبان‌ها به خوبى سخن بگويند و گوش‌ها سخن زيبا بشنوند، در بهداشت روان خانواده و ايجاد و تحكيم الفت ميان اعضا، نقش مؤثّرى خواهد داشت.

در قرآن كريم، چند ويژگى براى سخن آمده كه مى‌تواند خوش‌گفتارى را تعريف‌

[١]. سوره آل عمران، آيه ١٥٩.