رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٢ - ٣ سخت نگرفتن در ازدواج

ضررى كه مال به مؤمن مى‌زند، آن است كه برادر مسلمانش پيشش بيايد و بگويد:

دخترت را به ازدواج من درآور و او بگويد: تو مال ندارى».

اين در حالى است كه روزى‌رسان، خداوند متعال است و نبايد به دليل اين‌گونه مسائل، مانع ازدواج شد. امام رضا (ع) در همين باره مى‌فرمايد:

إِنْ خَطَبَ إِلَيْكَ رَجُلٌ رَضِيتَ دِينَهُ وَ خُلُقَهُ فَزَوِّجْهُ، وَ لَا يَمْنَعْكَ فَقْرُهُ وَ فَاقَتُهُ، قَالَ اللهُ تَعَالَى‌

: وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ،[١]

وقال:

إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ...[٢].[٣]

اگر مردى براى خواستگارى نزد تو آمد و دين و اخلاق او را پسنديدى، به او زن بده و فقر و ندارى‌اش مانع تو از اين كار نشود. خداى تعالى فرموده است: و اگر جدا شدند، خدا هر يك را از گشايش خود بى‌نياز مى‌كند و فرموده است: اگر تهيدست باشند، خداوند از فضل و كرم خود، آنان را توانگر مى‌كند.

پيامبرخدا (ص) نيز مى‌فرمايد:

إِذَا جَاءَكُم الأَكفَاءُ فَأَنكِحُوهُنَّ وَلَا تَرَبَّصُوا[٤] بِهِنَّ الحَدَثَان.[٥]

هنگامى كه خواستگارانى كه هم‌كفو شمايند به خواستگارى آمدند، آنها را ازدواج دهيد و منتظر نمانيد تا اتّفاق خاصى روى دهد. [و بى‌جهت به تأخير نيندازيد].

همچنين ايشان مى‌فرمايد:

إذَا أتَاكُم الأَكفَاءُ فَأَلقُوهُنَّ إلقَاءً.[٦]

هنگامى كه خواستگارانى كه هم‌كفو شمايند به خواستگارى آمدند، بدون سختگيرى به آنها زن دهيد.

[١]. سوره نساء، آية ١٣٠.

[٢]. سوره نور، آيه ٣٢.

[٣]. فقه الرضا، ص ٢٣٧؛ بحار الأنوار، ج ١٠٣، ص ٣٧٢، ح ٧.

[٤]. التربُّصُ: المكثُ والإنتظارُ( النهاية، ج ٢، ص ١٨٤، ذيل واژه« ربص»).

[٥]. كنز العمّال، ج ١٦، ص ٣١٧، ح ٤٤٦٩٣.

[٦]. نثر الدرّ، ج ١، ص ٢٦٧.