ما با آنان كه علم و عمل را براى دنيا طلب مى‌كنند، اكنون حرفى نداريم- حساب آنان با خداى جبّار است-، لكن آنهائى كه مدَّعى آن هستند كه خداطلب و حق جو هستند، بايد از اين حديث حساب كار خود را بكنند. و آن گاه اين حديث محك باشد از براى آنان كه نفس أمّاره را به آن امتحان كنند؛ اگر باز در دل تكبّر دارند و در عمل متكبّر هستند، بفهمند اعمالشان و علومشان نيز براى خدا نيست، بلكه براى نفس أمّاره است؛ زيرا كه اگر براى تقرّب به خدا بود، بايد به تواضع متّصف شوند كه از همه چيز، انسان را به خدا نزديكتر مى‌كند.

و در كافى شريف نقل كند كه: «عيسى بن مريم به حَواريّين گفت: من حاجتى به شماها دارم آن را برآوريد. گفتند: حاجتت روا است اى روح اللَّه! پس برخاست و پاهاى آنها را شست و شو داد. گفتند: ما سزاوارتر بوديم در اين كار از تو. فرمود: سزاوارترين مردم به خدمت نمودن به خلق، عالِم است. و من براى شما اين گونه تواضع كردم كه شما نيز براى مردم بعد از من اين گونه تواضع كنيد. و آن گاه عيسى گفت: به تواضع تعمير مى‌شود حكمت، نه به تكبُّر. چنان كه در زمينِ نرم زراعت مى‌رويد، نه در كوهستان».

« قالَ عِيسى ابْنُ مَرْيَمَ- عَلَيْهِ السَّلامُ-: يا مَعْشَرَ الْحَواريِّينَ لِي إلَيْكُمْ حاجَةٌ اقْضُوها لِي. قالُوا: قُضِيَتْ حاجَتُكَ يا رُوحَ اللَّهِ، فَقامَ فَغَسَّلَ أقْدامَهُمْ. فَقالُوا: كُنّا نَحْنُ أحَقَّ بِهذا يا رُوحَ اللَّهِ.

فَقالَ: إنَّ أحَقَّ النّاسِ بِالخِدْمَةِ الْعالِمُ. إنَّما تَواضَعْتُ هكَذا لِكَيْما تَتَواضَعُوا بَعْدِي فِي النّاسِ كَتَواضُعِي لَكُمْ. ثُمَّ قالَ عِيسى- عَلَيْهِ السَّلامُ-: بِالتَّواضُعِ تُعْمَرُ الْحِكْمَةُ لا بِالتَّكَبُّرِ، وَ كَذلِكَ فِي السَّهْلِ يَنْبُتُ الزَّرْعُ لا فِي الْجَبَلِ». [١]

[١] متن حديث، اين است:

«قالَ عِيسى ابْنُ مَرْيَمَ- عَلَيْهِ السَّلامُ-: يا مَعْشَرَ الْحَواريِّينَ لِي إلَيْكُمْ حاجَةٌ اقْضُوها لِي. قالُوا: قُضِيَتْ حاجَتُكَ يا رُوحَ اللَّهِ، فَقامَ فَغَسَّلَ أقْدامَهُمْ. فَقالُوا: كُنّا نَحْنُ أحَقَّ بِهذا يا رُوحَ اللَّهِ.

(اصول كافي، ج ١، ص ٢٩، كتاب فضل العلم، باب صفة العلماء، ح ٦).