شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩١ - فصل پنجم در ذكر بعضى روايات در فضيلت عفّت

آرى، «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ^ إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ» [١] در روايات شريفه تفسير شده است كه ابراهيم از شيعه امير المؤمنين بود

« قوله عزّ و جلّ‌« وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ» أي إبراهيم عليه السلام من شيعةِ على عليه السلام». [٢]؛ زيرا كه با قلب سالم وارد شد به پروردگار خود، و قلب سالم تفسير شده است به قلبى كه سالم باشد از غير خدا و متعلق به چيزى نباشد مگر حق تعالى‌. [٣]

و در تفسير برهان در حديث طولانى كه از تفسير امام- عليه السلام- نقل مى‌كند، مى‌گويد: وَ قالَ رَجُلٌ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ- عَلَيْهِما السَّلامُ-: «يا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ أنَا مِنْ شِيْعَتِكُمُ الْخُلَّصِ. فَقالَ لَهُ:

يا عَبْدَ اللّهِ فَإذاً أنْتَ‌

كَإبْراهِيمَ‌

الْخَلِيْل- عَلَيْهِ السَّلامُ-؛ إذْ قالَ اللّهُ تَعالى: «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ» فَإنْ كَانَ قَلْبُكَ كَقَلْبِهِ فَأنْتَ مِنْ شِيْعَتِنا ...»

[٤] الحديث.

[١] ابراهيم از شيعيان و پيروان او بود، زيرا با قلب سليم به سوى خدايش آمد. (صافّات/ ٨٤- ٨٣).

[٢] روى عن مولانا الصادق عليه السلام أنه قال:

«قوله عزّ و جلّ‌ «وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ» أي إبراهيم عليه السلام من شيعةِ على عليه السلام».

(تفسير برهان، ج ٤، ص ٢٠، ذيل آيه ٨٣ سوره صافات، ح ٢).

[٣] تفسير البرهان، سيّد هاشم بحراني (ره)، ج ٤، ص ٢٥، ح ٢.

[٤] مردى به امام عليّ بن حسين- عليهما السلام- عرض كرد: اى پسر رسول خدا، من از شيعيان خُلَّص شما هستم. حضرت به او فرمود: اى بنده خدا، بنا بر اين تو همچون ابراهيم خليل- عليه السلام- هستى، زيرا خداوند فرمود: همانا از جمله شيعيان او ابراهيم است، چون كه با قلب سليم، نزد خدايش آمد. پس اگر قلب تو همچون قلب او است، پس تو از شيعه و پيروان ما هستى. (همان مصدر، ج ٤، ص ٢٢).