شرح حديث« جنود عقل و جهل» - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٩ - فصل سوم در تعقيب اين باب و موعظت اولو الألباب است

آن روزى كه تو را پس از طى مراحل و مراتب به اصلاب آباء كشاندند، و ذرّاتى كثيف و قذر بودى، كدام دست قدرت تو را به رحم امّهات هدايت كرد؟ و اين ماده واحده بسيطه را، [چه كسى‌] [١] اين اشكال عجيبه مرحمت كرد؟ با كدام خدمت و عبادت، لايق صورت انسانيّه شدى، و اين همه نِعم ظاهره و باطنه را با كدام جديّت به دست آوردى؟! با كدام جديّت و طلبِ تو، تربيتهاى عالم رحم تمام شد، و هدايت به صحنه اين عالم شدى؟!

و با كدام قابليت و عمل، دل سخت و سنگين اين انسان را- كه بنى نوع خود را درهم مى‌درد- به تو آن طور رحيم و شفيق كرد كه با تمام منّت- پس از آن سختيهاى زائيدن و زحمتها و تعبها- تو را به آغوش جان پرورش دهد؟! اين رحمت و رحمانيت از كيست، و با كدام طلب و كوشش پيدا شده؟! آن خون كثيف را [چه كسى‌] [٢] براى تو قبل از آمدن مبدّل به شير لطيف گوارا كرد كه مناسبترين غذاها براى معده ضعيف ناتوان تو باشد؟! كدام جديّت و كوشش مخلوق، اين تهيه‌ها را ديد؟!

عزيزا! با كدام لياقت و جدّيت و كوشش، لايق فروفرستادن وحى الهى شدى؟! بزرگترين رحمتهاى الهى و بالاترين نعمتهاى ربّانى، نعمت هدايت به صراط مستقيم و راهنمايى به طرق سعادت است. آيا كدام كسب و عمل يا كدام لياقت و عبادت اين نعمت بزرگ را براى ما فراهم آورد؟ آيا با چه سابقه خدمتى ما لايق وجود انبياء عظام و سفراى كرام الهى شديم؟

و آيا در كدام يك از اين نِعم ظاهريّه و باطنيّه الهى كه از حدّ احصاء و شماره‌

[١] در نسخه اصل «كى» آمده است.

[٢] در نسخه اصل «كى» آمده است.