شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٧ - مقدمه

الله من عباده العلما

]( فاطر

٣٥ و اين خشيت[ ترس از دوزخ] را كه سود نازل آن است نيز حتما

همراه دارد حال اگر علمى در حد خويش نافع بود ولى عالم از او بهره مند نشود , و بجاى آن كه خود ابزارى در دست او باشد , آن را پاى افزار خود سازد , و بجاى آنكه مدلول او باشد , دليل وى شود , و بجاى آنكه مامور او شود , امير وى گردد , سرانجام مقتول او و جهالت خويش خواهد شد[ : رب عالم قتله علمه ] ( ٢٧ ) و[ رب عالم قتله جهله ] ( ٢٨ )

پروردگارا ما را دانشى ده كه نور باشد نه نار , و علمى بخش كه از شرق قلب و عقل برآيد , نه در مغرب غرور و غلول فرو نشيند , فهمى ده كه به مقدار ميسور به اسماى حسناى تو بار يابد نه زير بار اوهام و خرافات ناتوان و خميده گردد , فكرى ده كه با درك صحيح[ هو الاول و الاخر ] آغاز و انجامى محمود و مسعود فراهم سازد , نه زير اوزار خود و ديگران رنجورانه زمينگير شده و بين راه بماند كه[ : المنبت الذى لاسفرا قطع و لا ظهرا ابقى ] ( ٢٩ )

الها ! دانش حصولى ما را با شهود حضورى هماهنگ فرما تا فاصله شريعت و فهم از آن كم شود و مرز طبيعت و درك از آن زياد نگردد , معارف آفاقى و انفسى ما را مرهون شهود حضورى خويش قرار ده تا ضمن آگاهى بر احكام و حكم , داراى آنها گرديم و از اين جانمايه بهره جوئيم , و به ظن افزونى از كلى سعى نكاهيم و از تو غير تو را طلب نكنيم , در غير اين صورت هو الاخر را هو الاوسط قرار داده ايم و خسران جبران ناپذير را به جان خريده ايم , اعاذنا الله من شرور انفسنا و سيات اعمالنا

در اين پيشگفتار سعى شده عناصر محورى مطالب كتاب در چند فصل ارائه شود تا به خواست خداى عليم حكيم جمال شريعت در آئينه معرفت مشهود گردد , و مقدار تاثير يا عدم تاثير اصول موضوعه و پيش فرض ها در استنباطات دينى روشن شود و پيوند انديشه هاى بشرى در شناسنامه هويت جمعى و جارى علوم متداول مطرح گردد , و قداست