شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦ - چند تذكر

معناى بسط دايره معرفت و يا كشف خطا است نسبيت فهم و نسبى بودن صدق صدق نسبى گفتار كسى كه صدق نسبى را نمى پذيرند تحليل فهم هاى مختلف يك انسان از كودكى تا بلوغ فكرى خود نسبت به گزاره[ صبح شده است] با نظر دقيق در مواردى كه بطلان يك فرضيه و يا جهل پيشين آشكار مى شود صور علمى ثابت بوده و تغيير در پيوند نفس با صورت ثابت ذهنى قضيه است مغالطه لفظى در استعمال لفظ شناخت طولى و تكاملى

اشكال سيزدهم

ربط و پيوند نظير عليت از طريق حس اثبات و يا ابطال نمى شود تئورى ترابط جمعى علوم از راه حس ابطال پذير نيست استحاله عقلى تئورى مذكور در اشكال نهم استفاده از خلط بين احتمال با امكان ذاتى و استعدادى براى اثبات ترابط و تغيير جمعى علوم ادعاى ابطال ناپذير بودن تئورى ترابط جمعى علوم ! ادعاى وصول به شناخت ابطال ناپذير از طريق دريافت فرد بالذات ربط و ابطال آن فرد بالذات كلى طبيعى است و كلى طبيعى غير از طبيعت كلى است شناخت كلى طبيعى منافى با تئورى ترابط جمعى علوم است ربط يك مفهوم عرضى و معناى حرفى است و مصاديق آن متحد الحقيقه نمى باشد

اشكال چهاردهم

تلاش براى اثبات ترابط جمعى علوم از طريق وحدت واقعى جهان در وحدت واقعى جهان سخن از ترابط و بلكه اتحاد نيز نيست تلاش براى اثبات ترابط جمعى علوم از طريق وحدت روش منطقى علوم نقش مشترك منطق در صور و مواد علوم حقيقى و اعتبارى و در قياسات يقينى , ظنى , خطايى , اقناعى و مغالطات تاثير مبادى فلسفى در تنظيم مسائل منطقى منطق لازم مشترك