شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٣٤ - د انحصار دين به احكام ارزشى و تبعيت قوانين از دانشهاى بشرى

فرعون جز به هلاك او نيانجاميد از طرف ديگر مومن آل فرعون به قوم خود گفت : از من پيروى نماييد تا شما را به راه رشد هدايت كنم

هم چنان كه ملاحظه مى شود فرعون و مومن آل فرعون هر دو قطب مخالف دفاع از ارزشهاى واحدى را در عباراتى مشابه بيان مى نمايند , آنچه كه وجه مميز آن دو است رفتار و اعمالى است كه پيشنهاد مى كنند

دليلى كه مومن آل فرعون براى صحت پيشنهاد خود بيان مى نمايد همان چهره ملكوتى و نتيجه اخروى اعمال است او بر اين اساس است كه دعوت فرعون را دعوت به آتش و عمل خود را طريقه وصول به بهشت مى خواند و مى گويد :

[ يا قوم انما هذه الحيوه الدنيا متاع و ان الاخره هى دار القرار , من عمل سيئه فلا يجزى الا مثلها و من عمل صالحا من ذكر او انثى و هو مومن فاولئك يدخلون الجنه يرزقون فيها بغير حساب , و يا قوم ما لى ادعوكم الى النجوه و تدعوننى الى النار

] مومن

٤١ ٣٩ يعنى اى قوم , اين زندگى دنيا متاع ناچيزى بيش نيست و سراى

آخرت منزلگاه ابدى است هر كس عملى بد در دنيا انجام دهد جز به مثل آن در آخرت جزا نبيند , و هر زن و يا مردى كه مومن است عمل صالح انجام دهد داخل در بهشت مى شود , و در آنجا از رزقى كه به حساب در نمى آيد بهره مى برد اى قوم چه شده است كه من شما را به نجات مى خوانم و شما مرا به آتش دعوت مى كنيد

نتيجه اين كه همه به عناوين ارزشى جامع از قبيل , خير , رستگارى , رشد , عدالت , تقوى , سعادت و صلاح و يا رفاه و دعوت مى نمايند سخن در خيرشناسى واقعى است كه چيست و نزد