شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩ - فهرست تفصيلى
بررسى آن
معرفت شناسى و فلسفه
٢٤٧برخى از مقدماتى كه براى تبيين مبادى فلسفى معرفت شناسى لازم است
موارد استعمال علم و معرفت
٢٤٧الف , علم به معناى ادراك مطلب كه ماهيت اصلى علم است ماهيت علم بر مصاديق مختلف آن قابل حمل است ب , هستى شناسى علم از مصاديق ماهيت علم بوده و از موارد استعمال لفظ علم نيز مى باشد اثبات هستى و نحوه هستى علم ج , مجموعه قضايايى كه پيرامون موضوع واحد شكل مى گيرند به عنوان مصداق ماهيت علم و مورد استعمال لفظ علم مى باشند د , مباحثى كه از تاريخ , گسترش زمينه ها و يا روشهاى يك علم و يا علوم مختلف بحث مى كند تاريخ علم فلسفه علم جامعه شناسى معرفت معرفت شناسى
معرفت و معرفت شناسى
٢٤٨بحث از هستى علم موخر از ادراك ماهيت علم است اثبات هستى علم مقدم بر مجموعه دانسته هايى است كه پيرامون يك موضوع خارجى شكل مى گيرند , معرفت شناسى موخر از مصاديق پيشين علم است
موارد استعمال معرفت و مغالطه هاى لفظى
٢٤٩خصوصيت علم و معرفت در استعمال هاى مختلف آن بى توجهى به خصوصيات گوناگون و مغالطه لفظى
مراتب معرفت
٢٥٠هر مرتبه موخر از مصاديق ياد شده علم مصداقى براى مرتبه پيشين نيز