شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٤٢٢

هواهاى نفسانى خود گام مى نهد يا به دانش پشت نموده و بسوى آن گام نمى نهد و يا اگر بسوى علم ره آورد , آن علمى را بر مى گزيند كه در خدمت هدفهاى شيطانى و غرضهاى دنيويش باشد و اگر هم از علوم علوى بهره اى نصيب او شود , در هنگام عمل دچار سستى و فتور مى گردد و يا اين كه در وقت نتيجه و ثمر دچار لغزش و خطا مى شود

به دليل قدرت مسلط شيطان در صحنه عمل است كه پيروزمندان اين كارزار بسيار اندك و نايابند , عالمان با عمل همان گوهرهاى كميابى هستند كه هر چند گاه يكبار , يكى پس از ديگرى در اقيانوس پر تلاطم انسانيت چون كشتى نجات و در آسمان محكوم به كسوف و خسوف چون ستاره اى درخشان ظهور كرده و نورافشانى مى كنند

مولى الموحدين اميرالمومنين على عليه السلام افضل صلوات المصلين با توجه به خطرات صحنه عمل است كه مى فرمايد[ ان اخوف ما اخاف عليكم اثنان اتباع الهوى و طول الامل اما اتباع الهوى فيصد عن الحق و اما طول الامل فينسى الاخره ] ٧٩ يعنى من از امورى بسيار بر شما هراسناكم اما ترس بيشتر من از دو امر است يكى پيروى از هوى و ديگر آرزوهاى دراز است , تبعيت از هوى از پيروى راه حق باز مى دارد و آرزوى دراز , آخرت را از ياد مى برد

اين دو امر كه على عليه السلام بر وجود آنها اعلام خطر مى نمايد هر دو مربوط به بعد عملى انسان هست , كسى كه در رفتار خود آنچنان تبعيت از هوى مى نمايد كه هر كارى را كه خواست بدون چون و چرا انجام مى دهد , در سير بسوى حق گرفتار سد فولادينى