شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٣٦ - د انحصار دين به احكام ارزشى و تبعيت قوانين از دانشهاى بشرى

معرفى مى نمود , قرآن كريم شرح اين واقعه را بدينسان بيان مى فرمايد[ : و اذا تتلى عليهم اياتنا بينات قال الذين لايرجون لقائنا ائت بقران غير هذا او بدله قل ما يكون لى ان ابدله من تلقاء نفسى ان اتبع الا ما يوحى الى انى اخاف ان عصيت ربى عذاب يوم عظيم

] يونس

١٥ يعنى و آنگاه كه آيات آشكار ما بر تبهكاران تلاوت مى شود , آنها

كه منكر قيامت اند و اميد به لقاء ما ندارند مى گفتند قرآنى غير از قرآن موجود بياور و يا آن را مبدل گردان اى پيامبر در پاسخ آنها بگو مرا نرسد كه از نزد خود قرآن را تبديل كنم و وقتى تبديل برخى از مطالب يك كتاب با حفظ اصل آن مقدور من نباشد تغيير كل آن هرگز ميسورم نيست من جز آنچه را كه به من وحى مى شود تبعيت نمى كنم , و من اگر عصيان پروردگار ورزم از عذاب روز بزرگ مى ترسم

اشكال هفتم :

اگر دين را تنها بيانگر نظام ارزشى بدانيم و تدبير برنامه هاى زندگى را تابع علوم بشرى قرار دهيم در اين صورت هيچ دليلى وجود ندارد تا اين تبعيت را مختص به برنامه هاى اقتصادى و يا سياسى اسلام دانسته و احكام عبادى را استثناء كنيم چه اين كه بسيارى از احكام اقتصادى و يا سياسى اسلام مستقيما چهره عبادى داشته و از زمره عبادات محسوب مى شوند

به عنوان مثال ممكن است بر همين قياس گفته شود : سنت پايدار نبوى در حج , نفس رفتار و كردارى است كه در آنجا انجام مى شود و به عبارت واضح تر نفس سفر به مكه , انجام زيارت كعبه و