شريعت در آينه معرفت - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٥٨ - علم و دين
چيزيست كه خداوند رحمان با آن عبادت شده و بهشت رضوان به وسيله آن فراهم گردد
به همين دليل آدميان موظف هستند القائات آن بزرگان را كه همان وحى ناطق اند به عنوان اصول ثابت و مستحكم حركتهاى علمى و عملى خود در نظر گرفته و كاوش و جستجوى خود را پيرامون آن اصول شكل دهند , چه اين كه آنان خود فرموده اند[ علينا القاء الاصول اليكم و عليكم التفرع ] ( ٥٤ ) يعنى بر ماست كه اصول حركت را بر شما القاء كنيم , و بر شما است كه فروعات اين اصول را استنباط و تحصيل نمائيد
با تمسك به اصول مستند و متقن القاء شده از ناحيه صاحبان وحى راههاى فرعى در زمينه هاى مختلف علمى يكايك چهره مى نمايد , بشارت اين هدايت الهى , در قرآن كريم باين گونه بيان مى شود[ الذين جاهدوا فينا لنهدينم سبلنا
| ] عنكبوت | ٦٩ يعنى آنان كه در جهت ما تلاش و كوشش نمايند راههاى خود را بر |
هدايتى كه در اين آيه وعده آن داده شده است , منحصر به هدايتى نيست كه ره آورد تلاش در زمينه هاى خاص باشد از اينرو علاوه بر آن كه نويد آن , كوشش اهل عرفان را شامل مى شود , تلاش اهل برهان و استدلال را نيز فرا مى گيرد بنابراين هر كس كه در اصول و قواعد القاء شده از جانب وحى اجتهاد كند فروع فراوانى را از طريق آنها مى تواند استنباط نمايد
به عنوان نمونه قسمت مهم علم اصول فقه كه درباره اصول عمليه يعنى اصل برائت , اشتغال و استصحاب است بر محور چند