ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٨٦ - عامرى لبيد بن ربيعة بن مالك بن جعفر بن كلاب- انصارى عامرى
عامرى[١]
عامرى عامر بن طفيل بن مالك بن جعفر
- عامرى، از شعراى زمان جاهليّت ميباشد كه اوّل اسلام را نيز درك كرده است، علاوه بر قريحه شعرى شجاع و دلير و حكيم و سخى بود، ديوان شعر او با ديوان عبيد بن ابرص از اصحاب معلّقات در يكجا چاپ شده است و در سال ٦٣٣ م درگذشت.
(ص ١٢٦٠ مط و غيره)
عامرى قيس بن ملوح
- بعنوان مجنون خواهد آمد.
عامرى لبيد بن ربيعة بن مالك بن جعفر بن كلاب- انصارى عامرى
، مكنّى به ابو عقيل، از مخضرمين شعراى عرب ميباشد كه هردو دوره جاهليّت و اسلام را ديده و در هردو دوره با عزّت و جلالت زيسته است. پيش از هجرت و يا در سال چهارم هجرت با قوم خود اولاد جعفر بن كلاب، فيضياب حضور مبارك حضرت رسالت ص گرديده و مشرّف بشرف اسلام شد، همينكه قرآنرا تلاوت نمود حكم و مواعظ و بلاغت مدهشه آن كلام آسمانى، مشغولش كرده و از شعر گفتن منصرفش گردانيد و ديگر غير از اين بيت اصلا شعرى نگفت:
ما عاتب المرء الكريم كنفسه |
و المرء يصلحه القرين الصالح |
|