ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٦ - طسوجى ملا عبد النبى بن اوجاق قلى
طسوج[١]
طسوجى آقا احمد بن آقا على اشرف
- مذكور ذيل، عالم فاضل شاعر كه از اكابر تلامذه شيخ مرتضى انصارى ميباشد. يك كتاب كشكول و حواشى متفرقه بر رياض نوشته و در وفات استاد مذكورش (١٢٨١ ه ق- غرفا) قصيدهاى در مرثيهاش گفته است. در قضيه نجيب پاشا در كربلا مقتول شد و سالش بدست نيامد و ولادتش در سال هزار و دويست و سى و دوم هجرت بوده است.
(ص ١٤٣ ج ١٠ عن)
طسوجى ميرزا عبد اللطيف
- پدر ميرزا محمد حسن خان مظفّر الملك، از افاضل اواخر قرن سيزدهم هجرت ميباشد و يا خود، اوائل قرن حاضر چهاردهم را نيز درك كرده است چنانچه از كتاب مآثر و آثار صنيع الدولة استظهار شده كه گويد وفات او پيش از سال هزار و سيصد و ششم هجرت بوده است. از آثار قلمى او ترجمه الف ليلة و ليلة ميباشد كه از عربى بپارسى بسيار فصيح ترجمهاش نموده و مشخّص ديگرى بدست نيامد. (ص ٨٠ ج ٤ ذريعه)
طسوجى ملا عبد النبى بن اوجاق قلى
- يا شرف الدين محمد، از اكابر علماى آذربايجان، فقيه محدّث مفسّر رجالى حكيم رياضى رملى جفرى نجومى شاعر ماهر، از افاضل اوائل قرن سيزدهم هجرت ميباشد. او و صاحب حدائق (متوفى بسال ١١٨٦ ه ق- غقفو) هردو از تلامذه ملّا رفيع گيلانى (متوفى بسال ١١٦٠ ه ق- غقس كه تلميذ علّامه مجلسى و منصب شيخ الاسلامى در خانواده او تا عصر حاضر ما باقى است) بوده و از او اجازه روايتى داشتهاند. از تأليفات او است:
١- تفسير قرآن كه بزرگ و مفصل و داراى نكات بديعه ميباشد و تلميذ او ميرزا حسن زنوزى سالف الترجمة در كتاب رياض الجنة و غيره از آن نقل ميكند ٢- حاشيه تفسير بيضاوى و شايد همان تفسير مذكور باشد ٣ و ٤ و ٥- حاشيه سماء و عالم كه مجلد چهاردهم بحار الانوار
[١]- طسوج- بفتح اول، ديه بزرگى است در آذربايجان در حدود هشت فرسخى تبريز كه جمعى از فضلاى نامى بنسبت آن (طسوجى) معروف ميباشد و بعضى از ايشان را تذكر ميدهد.