ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٧ - طبسى طبعى
طبرى على بن محمد بن على
- بعنوان هراسى خواهد آمد.
طبرى عمر بن فرخان
- از معاصرين منصور دوانيقى ميباشد كه بعضى از كتابها را بنام وى ترجمه نموده است، در سال يكصد و چهل و پنجم هجرت بغداد را بنا نهاده و سال وفاتش بدست نيامد. (متفرقه)
طبرى محمد بن جرير بن رستم طبرى محمد بن جرير بن يزيد
بعنوان طبرى ابن جرير سنى و طبرى ابن جرير شيعى نگارش داديم.
طبرى محمد بن على بن محمد
- بعنوان عماد الدين خواهد آمد.
طبرى هرون بن حسن بن على بن حسن
- مكنّى به ابو على يا ابو محمد، ملقّب به ضياء الدين، منسوب بطبرستان و از اينرو گاهى به طبرى و زمانى به طبرسى (كه هردو در نسبت بطبرستان مستعمل هستند) موصوف، از اكابر علماى اماميّه و از اعاظم تلامذه علّامه حلّى (متوفّى بسال هفتصد و بيست و ششم هجرت) ميباشد.
ميرزا عبد اللّه افندى صاحب رياض العلما، در قصبه دهخوارقان از اعمال تبريز، يك نسخه خطّى از قواعد علّامه را بخط همين صاحب ترجمه (هرون بن حسن) ديده است كه آن را از روى اصل نسخه آن كتاب نوشته و تمامى آنرا نزد خود علّامه خوانده و علّامه نيز با خط شريف خودش در پشت آن نسخه، در هفدهم رجب هفتصد و يك از هجرت، او را با القاب امام عالم، فاضل فقيه كامل، علّامه محقّق مدقّق، افضل المتأخّرين لسان المتقدّمين ضياء الملّة و الحقّ و الدّين ستوده و بجودت قريحه و كمال فطانت او و قرائت كتاب قواعد در خدمت آن استاد عماد خود تصريح كرده سپس روايت همان كتاب و تمامى كتب عقليّه و نقليّه خود را بدو اجازه داده و در همانجا پدر صاحب ترجمه را نيز (كه شرح حال او بعنوان عماد الدين حسن بن على خواهد آمد) بسيار ستوده است. بارى سال وفات صاحب ترجمه و تأليفى از وى بدست نيامد. (ص ١٧٠ ت و باب كنى از رياض العلما)
طبسى طبعى
در اصطلاح رجالى، اولى لقب عبد الصمد بن على و دويمى لقب عبد القاهر بن احمد بن على قمى است و رجوع بدانجا نمائيد.