ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٥ - طبرى طاهر بن عبد اللّه بن طاهر
طبرى امير كيكاوس بن دسمر بن يار بن كيكاوس
- ديلمى طبرى، عالم فاضل زاهد شهيد، از مشايخ اجازه شيخ منتجب الدين صاحب فهرست (متوفّى بسال ٥٨٥ ه ق- ثفه) كه كتابى در نجوم و كتابى در اوقات صلوات فرائض خمسه يوميه تأليف داده است. سال وفاتش بدست نيامد و نام پدر كيكاوس همان است كه موافق امل الآمل و تنقيح المقال نگاشته شد و در ذريعه گويد كيكاوس بن دشمن زياد و در جايى ديگر دشمن ديار و در بعض مواضع دشمش نوشته شده است.
(ذريعه و تنقيح و ملل)
طبرى سيد حسن بن حمزة بن على
- بعنوان مرعشى خواهد آمد.
طبرى حسن بن على بن محمد
- بعنوان عماد الدين طبرى خواهد آمد.
طبرى حسن يا طبرى حسين
بن قاسم، فقيه شافعى، مكنّى به ابو على كه كتاب الافضاح در فقه و شرح المحرر فى النظر در علم خلاف و العدة در فقه از او ميباشد و بسال سيصد و پنجم يا پنجاهم هجرى قمرى در بغداد درگذشت.
(ص ٢١٦ ت و ١٤١ ج ١ كا و ٢١٧ ج ٢ طبقات الشافعية و غيره)
طبرى طاهر بن عبد اللّه بن طاهر
- بن عمر قاضى، مكنّى به ابو الطيب، از اكابر فقهاى شافعيّه ميباشد، در فقه و اصول و شعر و ادبيّات دستى توانا داشت، بسال ٣٤٨ ه ق- شمح در آمل طبرستان متولد شد و هم در آنجا از ابو على زجاجى و در نيشابور و جرجان از ديگر مشاهير عصر اخذ مراتب علميّه نمود، پس در بغداد از شيخ ابو حامد اسفرايينى تكميل مراتب كرد و ابو اسحق شيرازى نيز از وى درس خوانده و گويد: در تحقيق و اجتهاد و فكر و نظر بالاتر از ابو الطيب را نديدم.
صاحب ترجمه در اصول و مذهب و علم خلاف و جدل كتابهاى بسيارى تأليف داد، فروع ابو بكر حدّاد و مختصر مزنى را شرح كرد، مدتى در بغداد قضاوت نمود، در سال چهارصد و پنجاهم هجرت در صد و دو سالگى در بغداد وفات يافت و در مقبره باب حرب مدفون گرديد. اغلب اشعار او بطريقه فقه و مسائل فقهيّه ميباشد از آن جمله است كه بابو العلاء معرّى نوشته است: