ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١٣ - قاضى سليمان بن خلف
كه يكى از رسالههاى اربعينيات مرقوم است و شايد اين هردو همان اسرار الصلوة مذكور فوق باشند ١٠- شرح توحيد صدوق كه سه مجلد است ١١- شرح حديث بساط ١٢- شرح حديث غمام كه در سال هزار و نود و نهم هجرت در اصفهان تأليف و يك نسخه از آن بشماره ١٨٤٩ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود است ١٣- فوائد رضويه كه يكى از رسالههاى اربعينيات مذكور فوق است ١٤- كليد بهشت كه رسالهايست پارسى در اشتراك لفظى اسماء اللّه چنانچه فوقا اشاره شد. قاضى سعيد مدتى متصدى قضاوت قم بوده كه كاشف از تبحّر وى در شرعيّات نيز ميباشد و در آن بلده طيّبه اقامت داشت تا برحمت ايزدى نايل گرديد. وفاتش موافق آنچه در عنوان حاشيه اثولوجيا از كتاب ذريعه تصريح كرده در سال هزار و صد و سيّم هجرت بوده است.
مخفى نماند كه شيخ محمد حسين برادر قاضى سعيد نيز از اكابر علماى عصر خود و از تلامذه ملا رجبعلى حكيم تبريزى مذكور فوق بود، تفسير بزرگى بر قرآن مجيد نوشته كه حاكى از تبحّر وى ميباشد و در اواخر قرن يازدهم هجرت درگذشته و سال آن معلوم نيست.
(عن و ص ٢١٥ هب و سطر ٢٢ ص ٣٠٢ ت و مواضع متفرقه از ذريعه و غيره)
قاضى سعيد هبة اللّه بن سناء الملك
- قاضى رشيد ابى الفضل جعفر بن معتمد، شاعر مشهور معروف به قاضى سعيد از افاضل اوائل قرن هفتم هجرت بوده و از اشعار او است:
و ما كان تركى حبه عن ملالة |
و لكن لامر يوجب القول بالترك |
|
اراد شريكا فى الذى كان بيننا |
و ايمان قلبى قد نهانى عن الشرك |
|