ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٨٦ - فيومى خليل
اواخر قرن هشتم هجرى. نخست علوم عربيّه را از ابو حيّان تكميل نمود و باقران خود تقدّم يافت، اخيرا بشهر حماة از بلاد شام رفت و در جامع الدهشه آنجا خطيب بوده و مؤلف كتاب المصباح المنير فى غريب الشرح الكبير ميباشد كه از كتب معتمده لغت عرب بوده و غرائب شرح كبير كتاب وجيز را با مطالب عليحده بسيارى از لغت و غيره جامع ميباشد.
مخفى نماند كه اصل كتاب وجيز از ابو حامد غزالى و در فقه شافعى است و رافعى هم دو فقره شرح صغير و كبير بر آن نوشته و شرح كبير را به الكتاب العزيز فى شرح الوجيز موسوم داشته و فيّومى هم همين كتاب مصباح را در سال هفتصد و سى و چهارم هجرت در بيان و شرح غرائب لغات همين كتاب عزيز تأليف داده و بهمين اسم موسومش داشته است كه كثير الفائدة و حسن الترتيب بوده و بارها در مصر و قاهره و غيره چاپ شده و فيّومى در سال هفتصد و هفتادم يا هفتاد و چندم هجرت درگذشت.
(كف و ٢١٤ هب و ٩١ ت و غيره)
فيومى خليل
- شافعى مصرى فيّومى، نزيل حمص، عالم فاضل اديب صالح بود، بسال هزار و صد و هفتم هجرت در فيّوم مصر متولد و بمصر رحلت كرد و در جامع ازهر بتحصيلات علوم متنوعه پرداخته و بمقامى عالى رسيد و از تأليفات او است:
١- دوام الراحات فى اتخاذ الخلوات در تصوف ٢- السطوة العدلية بالفرقة الاسمعيلية كه در ردّ مذهب اسماعيلى و در رشته خود خوب است. وفات او بسال هزار و صد و شصت و اند از هجرت در شهر حماة شام واقع گرديد. (ص ١٠٤ ج ٢ سلك الدرر)