ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٧ - فرخ زند
بوده و فهميدن مطالب و دانستن محتويات آن از جمله كمالات عاليه ميباشد. بدينجهت است كه محل توجه و اعتناى اكابر بوده و شروح بسيارى بر آن نوشتهاند چنانچه سيد شريف جرجانى حاشيهاى بر آن نوشته و كمال بن جمال بن حسام هروى نيز شرح فارسى رياض الفتيان نام تأليف كرده و علاوه بر اينها بعضى از شروح ديگر نيز در اين اواخر چاپ شده است. چنانچه در عنوان فراهى اشاره شد نام و لقب ابو نصر مؤلف نصاب الصبيان در لغت نظمى محل ترديد بوده و بنوشته قاموس الاعلام نامش محمد و لقبش بدر الدين و از شعراى سيستان اوائل قرن هفتم هجرى عهد بهرام شاه بن تاج الدين ميباشد. در كشف الظّنون گويد نصاب الصبيان در لغت كه در دويست بيت منظوم است تأليف ابو نصر مسعود بن ابى بكر بن حسين بن جعفر اديب سنجرى فراهى متوفّى ششصد و چهلم است و بعد از اين جمله گويد: در نسخهاى كه شايد صحيح بوده بهمين قرار است. بارى فراهى منسوب است بفراهه كه موضعى است از سيستان اينك ابو نصر را سيستانى هم گويند. در نسخه كشف الظّنون كه نزد اين نگارنده بوده ابو نصر را بسنجرى موصوف داشته چنانكه مذكور شد و لكن ظاهرا نسخه غلط و سجزى صحيح ميباشد كه سجز نام ديگر سجستان معرّب سيستان است. (كف و ٤٢ هب و غيره)
فراهيدى
خليل بن احمد- عروضى نحوى، در باب كنى بعنوان ابو عبد الرحمن خواهد آمد.
فرخ
رجوع بفرّخ زند نمايند.
فرخ زند
محمد حسن خان- مشهور بخانلارخان، بنوشته مجمع الفصحاء پسر على مراد خان زند و نوه محمد حسن خان قاجار جدّ عالى سلاطين قاجاريّه و مقرّب دربار فتحعلى شاه قاجار بوده و در سال هزار و دويست و سى و هفت هجرى قمرى در صفحات كرمان مقتول گرديد و از اشعار او است:
ملكسرشت و كواكبسپاه و مهرخسار |
جهانپناه و فلكبارگاه و مهرسپر |
|
ولىنواز و مخالفگداز و روشنراى |
فرشتهطينت و آدمنژاد و پاكگهر |
|