ما موجود و نامش منية اللبيب و بين الطلبة مشهور و در كلمات بعضى از علما نيز تصريح شده و مؤلف آن در پانزدهم رجب هفتصد و چهلم هجرت از تأليفش فراغت يافته است و بعد از اينجمله گويد گاهى توهّم ميشود كه اين منية اللبيب از عميدى نبوده بلكه از مصنّفات برادرش ضياء الدين سيد عبد اللّه بن محمد بن على بن اعرج است لكن شهرت مابين طلبه و بشرح عميدى معروف بودن همين شرح متداول منية اللبيب نام، عقيده اوّلى را كه تأليف عميدى بودن آن است تأييد مينمايد. نگارنده گويد كه محل نظر، همين شرح منية اللبيب نام است كه از كدام‌يك از اين دو برادر والاگهر است و الّا ترديدى نيست در اينكه هريكى از ايشان شرحى بر تهذيب الاصول خال خودشان علّامه حلّى نوشته و كتاب جامع البين من فوائد الشرحين شهيد اوّل نيز معروف و فوائد دو شرح تهذيب اين دو برادر را حاوى است. در ذريعه قول ديگر را كه از ضياء الدين بودن همين منية اللبيب است تأييد كرده و گويد شرح تهذيب عميدى اسم خاصى نداشته و منية اللبيب، نام شرح ديگر تهذيب است كه سيد ضياء الدين عبد اللّه بن مجد الدين ابى الفوارس برادر كهتر عميد الدين تأليفش داده و اما شرح تهذيب عميدى كه يك نسخه از آن در خزانه رضويّه موجود است از حيث مطلب و عبارت مغاير همين منية اللبيب است ٤- شرح قواعد علامه كه نام اصليش كنز الفوائد فى حل مشكلات القواعد و معادل اصل كتاب قواعد و نصف آن بوده و در اين كتاب پاره‌اى مطالبى را كه در مجلس درس و غيره با خال خود علّامه مطرح مذاكره بوده مذكور داشته و يك نسخه آن بشماره ٢٢٦٤ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود است ٥- شرح مبادى الاصول علامه ٦- شرح نهج المسترشدين كه بنام تبصرة الطالبين مذكور شد ٧- كنز الفوائد كه بنام شرح قواعد مذكور شد ٨- مناسخات الميراث ٩- منية اللبيب كه همان شرح تهذيب مذكور فوق است ١٠- ميراثيه.

وفات عميدى شب دوشنبه دهم شعبان هفتصد و پنجاه و چهارم هجرت در هفتاد و سه سالگى در بغداد واقع و جنازه‌اش بنجف اشرف نقل گرديد. مخفى نماند كه مجد الدين ابو الفوارس محمد ابن فخر الدين على بن اعرج پدر عميدى و همچنين فخر الدين على جدّ او نيز هردو از محقّقين علما بوده‌اند و همچنين برادر والاگهر مذكورش ضياء الدين‌