ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٣ - عمادى ابراهيم بن عبد الرحمن بن محمد بن عماد الدين
عماد الدين، كنيهاش ابو جعفر، شهرتش طوسى و عماد طوسى و ابو حمزه، بجهت انتساب بكتاب وسيله نام او به صاحب وسيله نيز معروف و از تأليفات او است:
١- ثاقب المناقب فى المعجزات الباهرات للنبى ص و الائمة المعصومين الهداة ٢- الرايع فى الشرايع ٣- الواسطة ٤- الوسيلة. وفاتش در كربلا واقع، در خارج باب النجف مدفون و سال آن بدست نيامد و بنا باستظهار ذريعه با شيخ منتجب الدين (متوفى بسال ٥٨٥ ه ق- ثفه) معاصر بوده است و نام و نسب او بقرار فوق ميباشد و اينكه بعضى، نام او را هبة اللّه، و ديگرى حسن بن محمد بن حمزه نوشتهاند اشتباه است و از آن رو كه زمان او بعد از شيخ طوسى (مكنّى بابو جعفر) وده او را ابو جعفر ثانى و ابو جعفر متأخر نيز گويند كه در اسم و كنيه و نسبت طوسى موافق هستند.
(ص ٦٥ ج ٦ عن و ٥٩٤ ت و ٥ ج ٥ ذريعه و غيره)
عماد فقيه
على- بعنوان عماد الدين كرمانى مذكور شد.
عماد قزوينى
زكريا بن محمود- يا محمد بن محمود بعنوان قزوينى خواهد آمد.
عماد كاتب
محمد بن صفى الدين- بعنوان عماد الدين كاتب مذكور شد.
عماد كرمانى
على- بعنوان عماد الدين كرمانى مذكور شد.
عماد لدين اللّه
مرزبان ابن سلطان الدولة- ابى الشجاع ابن بهاء الدولة كه كنيهاش ابو كاليجار و لقبش عز الملوك و عماد لدين اللّه ميباشد موافق آنچه در خاتمه باب كنى تحت عنوان آل بويه اشاره خواهد شد هفتمين سلطان ديالمه ايرانى است كه بسال چهارصد و پانزدهم هجرت بعد از وفات پدر در فارس بتخت سلطنت نشست، مدتى با عمّ خود جلال الدولة كه در آن موقع امير الامراى بغداد بوده بر سر محاربه برآمد تا بسال چهارصد و چهلم هجرت در چهل سالگى درگذشت.
(ص ٤٢٥٩ ج ٦ س و غيره)
عمادى ابراهيم بن عبد الرحمن بن محمد بن عماد الدين
- دمشقى حنفى، از ادباى علماى شام ميباشد كه محفوظاتش بسيار، در ميان ايشان