١- الابحاث المفيدة فى تحصيل العقيدة ٢- ابطال الجبر ٣- اثبات الرجعة ٤- اجوبة المسائل المهنائية الاولى كه جواب سؤالات سيد مهنا بن سنان بن عبد الوهاب جعفرى حسينى مدنى عبدلى است ٥- اجوبة المسائل المهنائية الثانية كه باز هم جواب سؤالات دويمى سيد مهناى مذكور است ٦- الادعية الفاخرة المأثورة عن العترة الطاهرة ٧- الاربعون مسئلة فى اصول الدين ٨- ارشاد الاذهان الى احكام الايمان كه تمامى ابواب فقهيّه را بترتيبى خوب حاوى و با آن اختصار، (كه باندازه معالم الاصول معروف است) بتصريح بعضى از اجلّه، داراى پانزده هزار مسئله بوده و نسخه خطّى آن شايع و بسيار و در اغلب كتابخانه‌هاى عمومى و خصوصى موجود و شروح بسيارى از علماى نامى بر آن نوشته‌اند و از آن جمله سى و هشت شرح را در ذريعه مذكور داشته است ٩- استقصاء الاعتبار فى تحرير معانى الاخبار و خود علامه در خلاصة الاقوال خود گويد كه اين كتاب استقصاء بى‌مانند و بى‌سابقه ميباشد و در آن هرخبرى را كه بنظر شريفش رسيده نقل كرده و صحت و ضعف سند و كيفيت دلالت آنها و مطالب ادبيه و مسائل اصوليه متعلقه بآنها و احكام شرعيه مستنبطه از آنها را بالتمام بقيد تحرير و تحقيق آورده است ١٠- استقصاء البحث و النظر فى مسائل القضاء و القدر چنانچه خودش در خلاصه فرموده و يا استقصاء النظر فى القضاء و القدر چنانچه در بعضى از كتب تراجم است و آنرا در جواب سئوال شاه خدابنده تأليف داده كه از دليل فاعل مختار بودن انسان و مجبور نبودن او در افعال خود استفسار كرده بود ١١- استقصاء النظر كه همان استقصاء البحث مذكور فوق است ١٢- الاسرار در امامت چنانچه بعضى گفته‌اند ١٣- الاسرار الخفية فى العلوم العقلية من الحكمية و الكلامية و المنطقية كه اصل نسخه آن در خزانه غرويه با خط شريف خود علامه موجود و بنظر شريف صاحب ذريعه رسيده است ١٤- الاشارات الى معانى الامارات رجوع بفقره بعدى نمايند ١٥- الاشارات الى معنى الاشارات يا خود الاشارات الى معانى الامارات كه در ذريعه عبارت دويمى را بشمس الدين محمد بن على بن خاتون نسبت داده و اولى را نيز باكثر نسخ خلاصه خود علامه منسوب داشته و بهرحال اين كتاب شرح اشارات و تنبيهات ابو على سينا است و آن غير از دو شرح ديگر اشارات ابو على است كه در ذيل بنام ايضاح المعضلات و بسط الاشارات مذكور هستند ١٦- الفين يا كتاب الالفين، الفارق بين الصدق و المين كه آن را بيك مقدمه و دو مقاله و يك خاتمه مرتب داشته است: در مقاله اولى هزار دليل بامامت حضرت امير المؤمنين ع اقامه كرده، در مقاله دويمى نيز هزار دليل‌