ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦ - طاقى محمد بن عمر بن محمد بن حميد
طاطرى[١]
طاطرى على بن حسن بن محمد
- طائى طاطرى، فقيه محدّث واقفى كوفى، مكنّى به ابو الحسن، از وجوه و اعيان و مشايخ واقفيّه، استاد حسن بن محمد بن سماعه صيرفى حضرمى، در مذهب خود شديد العناد و كثير التعصّب و از اصحاب حضرت امام موسى كاظم ع بوده است. در فقه و تأييد و نصرت مذهب خود كتابها تأليف داده و بقول نجاشى و علّامه، در نقل حديث محل وثوق بلكه موافق آنچه از عده شيخ نقل شده روايات تمامى طاطريون معمول به فرقه محقّه اماميّه بوده است.
بارى على بن حسن طاطرى در سال دويست و شصت و سوم هجرت درگذشته و طاطرى گفتن او نيز بجهت آن بوده كه البسه طاطريه مىفروخته است.
(كتب رجاليه و ٢٩٢ هب)
طاقى محمد بن على بن نعمان
- بعنوان مؤمن الطاق خواهد بود.
طاقى محمد بن عمر بن محمد بن حميد
- بزّاز، معروف به ابن بهته (كه جدّش محمد را بهته ميگفتهاند) از اهل باب الطاق بغداد و از مشاهير محدّثين بود، از جمع كثيرى استماع حديث نموده و جمعى از وى روايت كردهاند. احمد بن محمد بن عتيقى گويد كه حال محمد بن عمر را از ابو بكر برقانى پرسيدم گفت بىعيب بوده و لكن در مذهب او چيزى هست و گويند كه طالبى است، احمد
[١]- طاطرى- در تنقيح المقال گويد: نسبت آن ببيع و فروش ثيات و البسه طاطريه ميباشد كه منسوب بطاطرى است. در مراصد گويد: طاطرى ديهى است و نمىدانم كه در كجا است. نيز در تنقيح از بعضى نقل كرده است كه در مصر و دمشق فروشنده كرباس و لباس سفيد را طاطرى گويند و در جايى ديدم كه طاطر شهرى است در ساحل دريا و در آنجا لباسهائى بافند كه بجهت انتساب آن بطاطريه موسوم ميباشند. بهرحال لفظ طاطرى در اصطلاح رجالى، لقب سعد بن محمد، على بن حسن، محمد بن خلف، محمد طاطرى، يوسف بن ابراهيم و غير ايشان ميباشد و شرح حال ايشان موكول بدان علم شريف است و در صورت اطلاق و نبودن قرينه راجع به على بن حسن مذكور است كه بشرح حال اجمالى وى مىپردازيم.