ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٤١ - عصام الدين ابراهيم بن محمد بن عربشاه
بوده و هريكى از مصنّفات او حاكى از فطانت و جلالت علمى وى ميباشد:
١- الاستعارات البديعية ٢- اطول كه شرح تلخيص مفتاح خطيب دمشقى ميباشد كه در مقابل مطول ملا سعد تفتازانى اطول نامش كرده و مناقشات بسيارى بر مطول دارد و در استانبول چاپ شده است ٣- بيان النسب بين القضايا ٤- تقسيم القضية ٥- حاشيه تحرير القواعد المنطقية ٦- حاشيه تفسير بيضاوى ٧- حاشيه بر حاشيه شمسيه سيد شريف ٨- حاشيه شرح جامى استاد مذكور خود ٩- حاشيه شرح عقائد نسفيه تفتازانى ١٠- حاشيه كبراى سيد شريف جرجانى ١١- ميزان الادب در صرف و نحو و بيان و غيرها. عصام بسال نهصد و چهل و سيم يا پنجاه و يكم هجرت در سمرقند وفات يافت و مير ابو الفتح شريفى سالف الترجمة كه شرح حالش بعنوان شريفى نگارش يافته از تلامذه عصام ميباشد.
مخفى نماند كه ملا عبد الغفور لارى معروف به غفور و ملقّب به رضى الدين نيز از افاضل عصر خود و با عصام الدين معاصر و هردو از تلامذه عبد الرحمن جامى بودند. او نيز حاشيهاى بر شرح جامى استاد مذكور خود نوشته كه بسيار متقن است و بارها در هند و استانبول چاپ شده و در حاشيه خود شرح جامى نيز كرارا بطبع رسيده و بعضى از دانشمندان بر حاشيه عصاماش ترجيح ميدهند، بلكه بنوشته بعضى، ملا عبد الغفور در علوم ظاهرى و باطنى دستى توانا داشته و جامى درباره او گويد:
آنجا كه فهم و دانش، مرغى بود شكارى |
بازى است تيزرفتار، عبد الغفور لارى |
|