ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠٢ - عبيد بن ابرص
و عنتره در سال ششصد تمام يا ششصد و پانزدهم ميلادى درگذشت.
(ص ٢١٢ رجال معلقات و شرح معلقه زوزنى و ١٣٨٧ مط و غيره)
عبشى
لقب رجالى على بن ابى العاص برادر امامة و غيره ميباشد و رجوع بعنوان عبسى (با سين بىنقطه) هم نمايند.
عبيد بن ابرص
سعدى اسدى مضرى عدنانى، موافق آنچه در محل خود نگارش داديم از شعراى زمان جاهليّت و يكى از اصحاب معلقات عشره بوده و از حكما و عقلاى عهد خود ميباشد. بسيار فصيح، اشعار او داراى رونق، بجهت فصاحت و بلاغت از قديم الايّام شهرتى تمام داشته است. علاوه بر كمالات نفسانيّه مذكوره، با آنهمه تنگدستى بسيار كريم النفس و باشهامت بود. با امرء القيس معاصر و با يكديگر مناظرات بسيارى داشتهاند. عبيد از جمله معمّرين بوده و گويند (و العهدة عليهم) زياده بر سيصد سال عمر كرده است و در اشعار خودش دلالت بر تجاوز از دويست سالگى دارد چنانچه گويد:
حتى يقال لمن تعرق دهره |
يا ذا الزمانة هل رأيت عبيدا |
|
مأتى زمان كامل او بضعة |
عشرين عشت معمرا محمودا |
|
ما تبتغى من بعد هذا عيشة |
الا الخلود و لن تنال خلودا |
|
و ليفنين هذا و ذاك كلاهما |
الا الاله و وجهه المعبودا |
|