ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٥٦ - صفوى ابو الفتح ابراهيم ميرزا ابن بهرام ميرزا ابن شاه اسمعيل اول صفوى
گفت هيهات هيهات من ميدانم كه اين كار باشاره موسى بن جعفر ع شده است صفوان گفت من كجا موسى بن جعفر كجا هرون گفت اين حرف را نگو، و اللّه اگر حسن مصاحبت تو نميشد ترا ميكشتم.
صفوان چند مرتبه حضرت امام صادق ع را از مدينه بعراق آورده و بدينوسيله باخذ و تعلّم بعضى از زيارات و دعاى علقمه معروف و ديگر ادعيّه شريفه موفق و علوم بسيارى از آن مخزن علم الهى ياد گرفته و كيفيّت زيارت اربعين سيد الشهدا ع و زيارت وارث معروف را نيز با اصول مقرّره مشروحه در كتب ادعيّه از آن حضرت روايت كرده است و نيز ببركت آن وجود مبارك، محلّ قبر مطهّر حضرت امير المؤمنين ع را كه تا آن زمان معلوم نبوده اطّلاع يافت و بيست سال نزد آن قبر مبارك بنماز اشتغال داشته است كه بموجب آثار دينيّه، هرنمازى نزد على ع معادل دويست هزار نماز ميباشد.
(كتب رجاليه و ص ٣٨٠ نى)
صفوت محمود
- بعنوان ساعاتى مذكور شد.
صفوى ابو الفتح ابراهيم ميرزا ابن بهرام ميرزا ابن شاه اسمعيل اول صفوى
- داماد عمويش شاه تهماسب اوّل، آيزنه شاه اسمعيل ثانى، از مشاهير خطّاطين و شعرا و افاضل قرن دهم هجرت، در خط نستعليق داراى دستى توانا، در فقه و اصول و نحو و صرف و معانى و بيان و بديع و شعر و عروض و قافيه و تجويد و قرائات عشره و تاريخ و انساب و رجال و سير و اغلب علوم متداوله و صنايع نفيسه و فنون ادبيّه و رياضيّه ماهر و متبحّر بود. يك كتابخانه عالى داشته كه جامع كتب قيمتى نفيسه و پرقيمت و خطوط مشاهير خطّاطين و نقوش غريبه معاريف نقّاشين و نظائر اينها بوده كه قيمت آنها ارزش باج و خراج كشورى را داشته است. مجلس او مجمع ادبا و فضلا و همهشان مورد احترام و تجليل بودهاند.
از آثار قلمى او ديوان اشعارى در حدود سه هزار بيت و فرهنگ ابراهيمى در احوال و اقوال شعرا است. پس از آنكه نوبت سلطنت در سال نهصد و هشتاد و چهارم هجرت