ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٣٧ - سيد قصير محمد بن حاج ميرزا معصوم
شانزدهم صفر هزار و دويست و دويم هجرت در نود و سه سالگى واقع و لفظ شيخ الكرام- ١٢٠٢ مادّه تاريخ او است. (ص ٥٠٥ خه)
سيد عماد الدين ذو الفقار يا محمد
- بعنوان ابو الصمصام در باب كنى خواهد آمد.
سيد عميدى عبد المطلب بن محمد
- بعنوان عميدى خواهد آمد.
سيد فخر الدين سيد محمد بن حسن
- بعنوان سماكى مذكور شد.
سيد فراتى سيد عبد الرحمن بن احمد
- رحاله كواكبى، از اكابر افاضل اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت ميباشد كه ولادتش در حلب بوده، نخست علوم شرعيّه را در مدرسه كواكبيّه اخذ كرد، رياضيّات و طبيعيّات و ديگر علوم جديده را متقن ساخت، اصلاح عمومى و آزادى بيان را بسيار راغب بوده بهمين جهت از طرف دولت حبس شد، املاكش توقيف گرديد، بعد از استخلاص بمصر و زنگبار و حبشه و بلاد ديگر مسافرتها كرد، در نصرت بدين اسلام و مدافعه از حقوق لازمه مساعى جميله بكار ميبرد، با وجود اين بمناسبت اينكه رابطه وطنى را مقدّم بتمامى روابط ميداشت در مجلس او مسلم و يهود و نصارى يكسان بودند و از تأليفات او است:
١- ام القرى كه در مصر و مكه چاپ شده است ٢- طبايع الاستبداد و مصارع لاستبعاد كه در قاهره چاپ شده و در سال هزار و سيصد و بيستم هجرت وفات و ظاهر ذريعة تشيّع او است:
(ص ٣٠٣ ج ٢ ذريعة و ١٥٧٤ مط)
سيد قصير محمد بن حاج ميرزا معصوم
- رضوى، ملقّب بعلم الهدى، عالم مؤيّد، فقيه كامل مسدّد، از اكابر فقهاى سادات رضويّه ارض اقدس رضوى، از شاگردان صاحب رياض و بحر العلوم و آقاى بهبهانى و شيخ جعفر كاشف الغطاء (كه شرح حال هريكى در محل خود از اين كتاب نگارش يافته است) ميباشد. بسال هزار و دويست و پنجاه و پنج هجرى قمرى در همان ارض اقدس و يا در قم وفات يافت، جنازهاش بارض اقدس رضوى نقل داده شد و مابين دو مسجد بالاى سر و پشت سر حضرت رضا ع دفن گرديد. در فقه و غيره مصنّفاتى دارد: