ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٩ - سنائى مجدود بن آدم
١- اخبار ابى تمام ٢- الانوار ٣- الديارات ٤- العلم ٥- المثلث الصحيح و سال وفاتش بدست نيامد.
نگارنده گويد: اين شرح را بموجب بعضى اطّلاعات متفرقه نگارش داديم لكن احتمال قوى است كه همان على بن محمد شمشاطى باشد كه در حرف شين نقطهدار خواهد آمد و شمشاط بسميساط تحريف و اشتباه شده است و بنوشته مراصد سميساط، بضمّ اوّل و فتح ثانى، شهرى است در طرف روم از ساحل غربى فرات و در آن قلعهايست كه يك قسمت آن مسكن ارامنه ميباشد و در حرف شين نقطهدار نيز گويد شمشاط بكسر اوّل شهرى است در روم در ساحل فرات و آن غير از سميساط است كه از اعمال و توابع شام ميباشد.
سمين احمد بن يوسف بن محمد
- يا عبد الدائم بن محمد، حلبى شافعى، قارى اديب نحوى فقيه اصولى، معروف بسمين، ملقّب بشهاب الدين، مكنّى بابو العباس، از افاضل قرن هشتم هجرت ميباشد كه در اعراب و نحو و تجويد و قرائت بصيرتى بسزا داشت، خصوصا در نحو كه مدّتى بابو حيّان تلمّذ كرده و بتمامى اقران خود تقدّم يافته است، حديث و قرائت و فنون ديگر را نيز از اكابر وقت اخذ نموده و از تأليفات او است:
١- احكام القرآن ٢- الاعراب كه موسوم به الدر المصون بوده و سه جلد است و آن را در حال حيات استاد خود ابو حيان تأليف داده و مناقشات بسيارى بر وى كرده است ٣- تفسير القرآن كه بيست مجلد است ٤- شرح تسهيل ٥- شرح شاطبيه. وفات سمين در جمادى الاخرة يا شعبان سال هفتصد و پنجاه و شش هجرى قمرى واقع گرديد.
(ص ٣٣٩ ج ١ كمن و ٥٨ ت و غيره)
سمين عبد الحميد بن ابى العلاء
- مصطلح علماى رجال است و رجوع بدان علم نمايند.
سنائى[١]
سنائى مجدود بن آدم
- غزنوى، مكنّى بابو المجد، متخلّص بسنائى، موصوف بحكيم، عموزاده رضى لالاى سالف الترجمة، از اكابر
[١]- سنائى- بفتح اول، در اصطلاح رجالى، احمد بن محمد، احمد بن يعقوب و*