ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٦٥ - سلمى اسمعيل بن نجيد
سالف الترجمة و فقه را از كيا الهراسى آتى الترجمة فراگرفت، ابو الحسن على بن سلّار، وزير ظافر صاحب مصر از ملوك فاطميّه، بسال ٥٤٦ ه قمرى مدرسهاى در اسكندريّه براى او تأسيس داده و مدرّسى آن را بعهده وى موكول داشت و كتاب الاربعين البلدانية در حديث از تأليفات او است. صاحب ترجمة در پنجم ربيع الاول پانصد و هفتاد و شش هجرى قمرى در سرحدّ اسكندريّة درگذشت. سلفى گفتن او بجهت انتساب بجدّ عاليش ابراهيم، ملقّب بسلفه بوده كه در فوق مذكور داشتيم. اينكه نام صاحب ترجمه را در قاموس الاعلام محمد نوشته سهو است. (ص ٨٢ ت و ٣٢ ج ١ كا و ٢٦٠٤ ج ٤ س)
سلمان فارسى
، از موالى حضرت رسالت ص و اوّل اركان اربعه ميباشد كه داراى علم ظاهر و باطن و داناى اسم اعظم، بحرى بوده زخار و بىپايان. از كثرت تقرّبى كه نسبت بآن حضرت و خانواده عصمت و طهارت داشته علاوه بر اوصاف فوق الغاية در بسيارى از آثار دينيّه از اهل بيت رسالت معدود است. بالجملة مقامات جليله وى غيرمحدود و كرامات وى بيشمار و خارج از قدرت قلم و رقم بوده و كتاب بزرگ مستقلى را لازم دارد و مقصود در اينجا فقط توجه كامل بمعنى سلمان ثانى و مقدمه ذكر آن است.
سلمان ثانى محمد بن ابراهيم
- نيشابورى بعنوان عطّار خواهد آمد.
سلمانى
لقب جنادة بن حريث، عبيده و غيرهما ميباشد و شرح حال ايشان موكول بكتب رجاليّه است.
سلمى
با دو فتحه، منسوب بسلمة و بضمّ اوّل منسوب بسليمان بن منصور ميباشد و در اصطلاح رجالى، لقب اشجع، اخنس، اساف و غيره بوده و رجوع بدان علم شود.
سلمى احمد بن محمد
- در باب كنى بعنوان ابن الوتار خواهد آمد.
سلمى اسمعيل بن نجيد
- بعنوان ابو عمرو خواهد آمد.