ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٧٦ - صولى ابراهيم بن عباس بن محمد
صوفى سيد على بن شهاب الدين محمد
- يا شهاب الدين بن محمد حسينى همدانى معروف به صوفى ملقّب به سياهپوش از افاضل عرفاى اواخر قرن هشتم هجرت ميباشد و از تأليفات او است:
١- اخلاق محترم يا محرم ٢- الاسرار القلبية ٣- اسرار النقطة يا الرسالة القدسية فى اسرار النقطة الحسية كه در تهران چاپ و در اثبات توحيد با اصول عرفانى است ٤- سر النقطة ٥- المقلة فى بيان النقطة و وفاتش در سال هفتصد و هشتاد و شش هجرت واقع گرديد.
(مواضع متفرقه از كف و ذريعة)
صوفى محمد بن هرون
- چنانچه در فوق اشاره شد مصطلح علم رجال است.
صولى[١]
صولى ابراهيم بن عباس بن محمد
- بن صول تكين، مكنّى به ابو اسحق يا ابو بكر، از اكابر شعراى نامى عرب، شاعر ماهر فصيح بليغ كاتب منشى، از اشراف كتّاب و اهل انشا، مكاتبات و منشآتش بىبدل و ضرب المثل و مدوّن شده، اشعارش آبدار و فصيح اللّفظ و دقيق المعنى ميباشد. صولى علم و ادب را از اكابر وقت اخذ كرد، از خردسالى بشعر گفتن آغاز نمود و بديگران تقدّم يافت. بعد از انشاى شعر بانتخاب نيك و بد آنها پرداخته و نخست اشعار رزل را انداخت، سپس اشعار
[١]- صولى- در تنقيح المقال ضمن شرح حال ابراهيم بن عباس گويد: صولى، بفتح اول، منسوب بديه صول نامى است از صعيد مصر ادنى در سمت شرقى نيل كه محمد بن جعفر فقيه مالكى صولى نيز از آنجا است. بضم اول منسوب بشخص صول نامى است از اتراك كه او و برادرش فيروز حكمران جرجان بوده و هردو كيش مجوس و آتشپرستى را قبول كردند و اخيرا صول بدست يزيد بن مهلب اسلام را قبول نمود. در مراصد گويد: صول بضم اول شهرى است در باب الابواب از بلاد خزر، لكن صولى مشهور منسوب بدانجا نبوده بلكه بمرد صول نامى از اهل تبرستان نسبت دارد. بروجردى گويد: صولى بفتح اول منسوب بديهى است در صعيد مصر و بضم آن منسوب بمردى و موضعى است. بهرحال لفظ صولى در اصطلاح رجالى عبارت است از ابراهيم بن عباس، احمد بن محمد بن جعفر، محمد بن يحيى و شرح حال ايشان موكول بدان علم است و شايد ابراهيم مذكور همان ابراهيم مذكور در ذيل باشد.