ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٩١ - شيبانى محمد بن حسن بن فرقد
شيامى
اسعد بن زراره مصطلح علم رجال است و رجوع بكتب رجاليّه نمايند.
شيبانى[١]
شيبانى احمد بن حنبل
- بعنوان ابن حنبل در باب كنى خواهد آمد.
شيبانى اسحق بن مرار
- بعنوان ابو عمرو در باب كنى خواهد آمد.
شيبانى عبدربه
- بعنوان زراره نگارش داديم.
شيبانى عبد الرحمن بن على
- در باب كنى بعنوان ابن الديبع خواهد آمد.
شيبانى على بن ابى الكرم محمد شيبانى مبارك بن ابى الكرم محمد
در باب كنى بعنوان ابن الاثير بشرح حال ايشان خواهيم پرداخت.
شيبانى محمد بن حسن بن فرقد
- (واقد خل) فقيه حنفى، شيبانىّ الشّهرة، ابو عبد اللّه الكنية، دمشقىّ الاصل، واسطىّ الولادة، كوفىّ النشأة، از اصحاب ابو حنيفه كوفى بود، در مجلس درس او و ثورى و اوزاعى و مالك و ابو يوسف قاضى حضور داشته و امام اهل رأى ميباشد. مذهب ابو حنيفه را نشر داد، در نحو و حساب و علوم عربيّه و قرآنيّه متبحّر و بسيار فصيح بود، هروقتى كه تكلّم ميكرد سامع تصوّر مىنمود كه قرآن مجيد با لغت و زبان او نازل شده است، شيبانى خالهزاده فرّاء نحوى مشهور، با امام شافعى نيز معاصر بود، مابين ايشان مذاكراتى در مجلس هرون الرشيد واقع شد. امام شافعى گويد كه از علم شيبانى يك بار شتر استفاده نمودم و از تأليفات و آثار قلمى شيبانى است:
١- الجامع الصغير در فقه حنفى كه يكهزار و پانصد و سى و دو مسئله را حاوى
[١]- شيبانى- بفتح اول، منسوب است بقبيله بنى شيبان، از قبائل بكر بن وائل كه آن نيز بدو قبيله بزرگى كه هريكى داراى چندين بطن و شعبه است منشعب ميباشد: يكى بشيبان بن ثعلبة بن عكابة بن صعب بن على بن بكر بن وائل منسوب و ديگرى بشيبان بن ذهل بن ثعلبة بن عكابة منتسب است در اينجا بعضى از معروفين يا موصوفين بهمين نسبت شيبانى را تذكر ميدهد.