ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩٣ - سودى
همين لفظ سنگلاخ ميباشد و لكن بسيار مستبعد است و بنظرم ميآيد كه از بعض فقرات تذكرة الخطّاطين، حسن بودن نام وى مستفاد ميگردد. (ذريعة و ص ٢١٦ مآثر و آثار)
سنوسى سيد محمد بن على
- از عرفاى قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه در بدايت حال بكسب علوم متداوله پرداخت، در مكّه بخدمت بعضى از مشايخ صوفيّه رسيده و در فنون طريقت جانشين ايشان بود تا سال هزار و دويست و هفتاد و شش هجرت درگذشته و از تأليفات او است:
١- ايقاظ الوسنان فى العمل بسنة القرآن ٢- السلسبيل المعين فى الطريق الاربعين ٣- المنهل الرائق فى الاسانيد و الطرائق. مخفى نماند كه سيد محمد مؤسّس فرقه سنوسيّه ميباشد كه در جنوب طرابلس غرب سكونت دارند و آن فرقه بدو منسوب هستند.
(اطلاعات متفرقه)
سواق- (با فتح و تشديد)
در اصطلاح رجالى لقب احمد بن محمد بن على، على بن محمد بن على، علاء بن رزين و بعضى ديگر بوده و شرح حال ايشان موكول بدان علم است.
سودا ميرزا محمد رفيع
- از مشاهير شعراى هند ميباشد كه در اصل از اهالى دهلى بوده و در لكهنو زيسته است، قصائد و غزليّات و هجويّات بسيارى بزبان فارسى و هندى گفته و بسال ١١٩٥ ه قمرى (غقصه) درگذشت.
(ص ٢٦٧٢ ج ٤ س)
سودائى شاعر
بعنوان بابا سودائى مذكور شد.
سودائى يا سودانى محمد بن قاسم
- شرح حال و تحقيق لفظ آن موكول بكتب رجاليّه است.
سوداوى سالم بن محفوظ
- بعنوان سديد الدين سالم مذكور شد.
سودى
از ادباى عثمانيّه ميباشد كه كافيه و شافيه ابن حاجب را بتركى ترجمه كرده و بهريك از گلستان و بوستان سعدى و ديوان خواجه حافظ و مثنوى ملّاى رومى شرحى مدقّقانه نوشته است. وى در سال يكهزارم هجرت درگذشت.
(ص ٢٦٧٧ ج ٤ س)