ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٦ - سمعانى منصور بن محمد
بود. براى طلب علم و استماع حديث، به رى و قومس و اصفهان و همدان و بلاد جبال و عراق و حجاز و شام و موصل و جزيره و چندين مرتبه ببلاد خراسان و ماوراء النّهر مسافرتها كرد، بملاقات و مجالست علما و اكابر فضلى موفق شد و مشايخ او كه احاديث و اخبار را از ايشان فراگرفته زياده بر چهار هزار ميباشند و مصنّفات طريفه دارد:
١- الانساب يا انساب العرب كه به انساب سمعانى معروف است شرح حال زياده بر چهار هزار تن از اكابر را با رعايت ترتيب حروف در القاب و نسب و انساب ايشان، حاوى و در سال ١٩١٢ م (غظيب) از روى نسخهاى كه در بريطانيا بوده در ليدن چاپ شده و از كتب كثير المنافع مىباشد ٢- تاريخ مرو كه زياده بر بيست جلد است ٣- تذييل تاريخ بغداد خطيب ٤- عوالى ٥- فضائل الصحابة ٦- معجم المشايخ. صاحب ترجمه بسال پانصد و شصت و دوم هجرى قمرى در پنجاه و شش سالگى در مرو درگذشت.
(كف و ص ٢٦٢٨ ج ٤ س و ٣٢٦ ج كا و ٤٤٦ ت و ١٥١ هب و غيره)
سمعانى محمد
- پدر عبد الكريم سمعانى فوق، كنيهاش ابو بكر، عالمى فاضل فقيه محدّث حافظ واعظ شافعى و در املاى حديث وحيد عصر خود بود، مشكلات متون و اساتيد اخبار را حل نموده و تصانيف متعدد هم داشته است. در سال ٤٩٧ ه قمرى ببغداد رفت، در مدرسه نظاميّه مشغول وعظ شد، از جمعى از مشايخ استماع حديث نمود، بمرام اخذ و نقل حديث باصفهان و نيشابور و غيره مسافرتها كرد، عاقبت در مرو اقامت گزيد، پيش از وفات اشعار خود را تماما شسته و محو كرد و در دويم صفر پانصد و دهم هجرت در چهل و سه يا چهار سالگى در مرو درگذشته و در مقبره سفحوان نامى كه از مقابر مرو است نزد پدرش منصور مذكور ذيل دفن شد.
(ص ٣٢٦ ج ١ كا و سطر ١٦ ص ٤٤٦ ت و غيره)
سمعانى منصور بن محمد
- جدّ عبد الكريم سمعانى فوق، از مشاهير فقهاى عامّه و مسلّم عموم ميباشد، وعظ او بخوبى معروف و در بدايت حال در مذهب حنفى بود تا در سال چهارصد و شصت و دويم هجرت بزيارت كعبه معظّمه رفت، در آنجا بجهت بعضى مرجّحاتى كه در خواب و بيدارى در نظرش جلوهگر گرديد