ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٠ - شمس الدين سامى بيگ بن خالد بيگ بن دورمش بيگ
زمانى ببلائى گرفتار و هلاك شدند و علاء الدين نيز در همان ايّام بعلت جذام درگذشت و پدرش ملّاى رومى بجنازهاش حاضر نشد. شمس، نزد قبر بهاء الدين ولد، پدر ملّاى رومى و يا در مدرسه ملّاى رومى نزد قبر امير بدر الدين بانى مدرسه، مدفون گرديد. در خزينة الاصفياء گويد: روضه شمس الدين تبريزى كه در ملتان مشهور است شمس تبريزى مشهور نبوده و راجع بشمس الدين ملتانى است كه او از سادات موسوى و اولادش مذهب شيعه دارند و در لاهور و غيره بسادات شمس معروفند.
(ص ٢٨٦ ج ١ مع و ٢٨٧٢ ج ٤ س و ١٤٨ ج ٤ فع و ٢٦٨ ج ٢ خه)
شمس الحق
در اصطلاح عرفا گاهى شمس تبريزى مذكور فوق را گويند.
شمس الدين احمد بن حسين بن احمد
- بعنوان ابن الخبّاز در باب كنى خواهد آمد.
شمس الدين احمد بن خليل
- بعنوان خويى نگارش داديم.
شمس الدين احمد بن سليمان يا شمس الدين احمد بن كمال
بعنوان ابن كمال در باب كنى خواهد آمد.
شمس الدين احمد بن محمد
- بعنوان سيواسى شيخ احمد مذكور داشتيم.
شمس الدين احمد بن محمد بن ابراهيم
- در باب كنى بعنوان ابن خلكان خواهد آمد.
شمس الدين احمد بن قاضى محمود
- خوارزمى، بعنوان قاضىزاده خواهد آمد.
شمس الدين سامى بيگ بن خالد بيگ بن دورمش بيگ
- از اكابر و افاضل عثمانى قرن حاضر چهاردهم هجرى است كه روز چهارشنبه اوّل حزيران ماه سال هزار و دويست و شصت و شش رومى مطابق هزار و هشتصد و پنجاهم ميلادى در ناحيه فراشير از مادرش امينه خانم متولد شد، خواندن و نوشتن را در همان ناحيه از يكى از دوستان پدرش فراگرفت، از اوان كودكى شوق و هوس مخصوصى بخواندن و نوشتن داشته و ببازيچههاى متداول اطفال رغبتى نمىنمود، بفرزندان خود ميگفته است كه اصلا بخاطرش نميرسد در كودكى بازى كرده باشد. در يازده سالگى به يانيه رفت،