ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥ - سراج جعفر بن احمد بن حسين بن احمد بن جعفر
خداوندا در توفيق بگشا
بقيه باب «س» (بىنقطه)
سراب مولى محمد بن عبد الفتاح
- تنكابنى طبرسى، از اكابر علماى اماميّه قرن دوازدهم هجرت و از معاصرين صاحب ذخيره، مجلسى، شيخ جعفر قاضى، آقا جمال خوانسارى و نظائر ايشان بوده و از تأليفات او است:
١- اثبات الصانع القديم بالبرهان القاطع القويم ٢- حاشيه آيات الاحكام اردبيلى ٣- حاشيه ذخيره محقق سبزوارى ٤- حاشيه روضه شهيد ثانى كه همين شرح لمعه معروف است ٥- حاشيه مدارك الاحكام ٦- حاشيه معالم الاصول ٧- حجية الاجماع و خبر الواحد ٨- حجية الاخبار ٩- سفينة النجاة در اصول دين ١٠- ضياء القلوب در امامت و غير اينها كه در موضوعات مختلفه آثار متفرقه قلمى دارد. وى در روز غدير سال هزار و صد و بيست چهارم هجرى قمرى در اصفهان وفات يافته و در محله خاجو مدفون گرديد.
(ص ٣٨٦ ج ٣ مس و مواضع متفرقه از ذريعة)
سراج[١]
سراج جعفر بن احمد بن حسين بن احمد بن جعفر
- شهرتش قارى بغدادى و سرّاج بر وزن عطّار، كنيهاش ابو محمد، در فقه و حديث و
[١]- سراج- بر وزن كتاب، بعربى بمعنى چراغ و بر وزن (عطار) نيز بعربى بمعنى زينساز و زينفروش و بهر دو معنى لقب و عنوان مشهورى بعضى از ارباب كمال ميباشد كه در ذيل تذكر داده مىشود و در اصطلاح رجالى بر وزن عطار لقب احمد بن ابى بشر، احمد بن محمد، حكم، حيان، خالد بن عبد اللّه، زيد، عامر بن كثير، يعقوب و بعضى ديگر بوده و شرح حالشان موكول بدان علم شريف است.