ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩١ - شرف الدين رامى، حسن بن محمد
داشته و عاقبت بمرو رفت و در دربار سلطان سنجر سلجوقى با عزّت زيسته و مشغول تدريس و تأليف بود تا بسال پانصد و سى و يكم يا پنجم هجرت در مرو وفات يافت و از تأليفات او است:
١- اغراض الطيبات ٢- الخفى العلائى ٣- ذخيره خوارزمشاهيه كه در مقابل آن همه عنايات قطب الدين مذكور، باسم آن شاه معظم در دوازده مجلّد تأليف داد و نام نامى او را در صفحه روزگار بخير و خوبى پايدار داشت و نخستين كتابى است كه در دوره اسلامى در علم طبّ بپارسى نگارش يافته است ٤- يادگار.
(ص ٢٠٦ ج ١ مر و ١٧٧٧ ج ٣ و ٢٨٤٩ ج ٤ س)
شرف الدين اصيلى، يحيى
- بعنوان اصيلى نگارش داديم.
شرف الدين بوصيرى، محمد بن سعيد
- بعنوان بوصيرى ابو عبد اللّه مذكور شد.
شرف الدين جرجانى،
همان شرف الدين اسمعيل بن حسن مذكور فوق است.
شرف الدين حسن شفائى،
بعنوان شفائى خواهد آمد.
شرف الدين حسن بن محمد
- رامى در ذيل بعنوان شرف الدين رامى مذكور است.
شرف الدين حسن بن محمد
- بعنوان طيبى خواهد آمد.
شرف الدين حموى، هبة اللّه
- بعنوان ابن بارز در باب كنى خواهد آمد.
شرف الدين رامى، حسن بن محمد
- از شعراى نامى تبريز و لقب و تخلّص شعرى او رامى و شرف و شرف الدين ميباشد كه بشرف تبريزى معروف و در عهد شاه منصور بن مظفّر آخرين پادشاه آل مظفّر (كه در سال هفتصد و نود و پنجم هجرت در محاربه با امير تيمور كشته شده) ملك الشعراء عراق بوده و از تأليفات او است:
١- انيس العشاق كه در ماه شوال هشتصد و بيست و ششم هجرت براى ابو الفتح سلطان اويس بهادر بن شيخ حسن ايلكانى (متوفّى بسال ٧٧٦ ه ق- ذعو) تأليف و به بيست و نه باب مشتمل و همه آنها در اوصاف محبوب و اعضاى محبوب و از نفائس كتب فارسى ميباشد