ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٥ - صابونى عبد الوهاب
صابئين
صابئين كه در قرآن مجيد مذكور ميباشد جمع صابى است كه اسم فاعل است از: صبأ يصبأ يا صبا يصبو اى مال و انحرف و انتقل من دين الى آخر. موافق آنچه زمخشرى و راغب اصفهانى گفتهاند: بهمين جهت ملائكه پرست را نيز (كه از دين يهوديّت و نصرانيّت خارج و ملائكه را تعظيم كرده و پرستش ميكنند) صابى گويند كه صابى در لغت بمعنى خارج از دين است، اينك قريش، حضرت رسالت ص را نيز صابى ميگفتند كه از دين قوم خود خارج بوده است، چنانچه كواكب پرست را صابى گفتن نيز از همين راه است. بالجملة هركسى را كه از دينى بدينى ديگر بگرايد صابى گويند. حديث شريفى كه در مجمع البحرين از حضرت صادق ع روايت كرده نيز اشاره بهمين مطلب است كه آن حضرت فرمودند صابئين را بهمين اسم مسمّى داشتن بجهت آن است كه بتعطيل انبيا و شرايع گراييدهاند، هرآنچه را كه از جانب خدا آورده بودند تكذيب كرده و باطل گفتهاند، توحيد و نبوت و رسالت و وصايت اوصيا را انكار نمودهاند.
بعضى گفتهاند صابى گفتن كواكبپرست، يا ملائكهپرست بجهت انتساب ايشان بصاب بن شيث بن آدم، يا صاب بن متوشلخ بن ادريس، يا صاب بن مارى معاصر حضرت خليل اللّه ميباشد كه يكى از اينها مؤسّس و مخترع آن مذهب باطل بوده است.
صابر شهاب الدين ترمدى
- بعنوان اديب صابر نگارش يافته است.
صابر ميرزا على اكبر قفقازى
- بعنوان طاهرزاده خواهد آمد.
صابونى عبد الوهاب
- از مشاهير علما و شعراى عهد سلطان سليمان خان قانونى (٩٢٦- ٩٧٣) عثمانى ميباشد كه در اصل ايرانى همدانى بود، پس ببلاد روم رفت، بيشتر در مصر و شام امرار حيات نمود، در فنّ معمّا نيز ماهر و سه منظومه بنام صراط مستقيم و مناقب ملا خداوندگار و نواى خروس داشته و از او است:
آب حيوان لبت بر سر چاه ذقنت |
عادتى نيست مگر معجزه آن دهنست |
|