ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٧ - سمنانى احمد بن محمد
بمذهب شافعى منتقل شد و از اينرو بعد از مراجعت بوطن خود مورد طعن و آزار اهالى مرو گرديد، نايره فتنه مشتعل و كار بكارزار انجاميد لكن بهمه شدائد وارده تحمل نمود تا آنكه امامت شافعيّه بدو منتهى گرديد، موافق آن مذهب تدريس كرده و فتوى ميداده است. تأليفات بسيارى در فقه شافعى و فنون ديگر دارد:
١- الاصطلام ٢- الف حديث عن مأة شيخ ٣- الانتصار ٤- الاوسط ٥- البرهان كه در حدود هزار مسئله از مسائل خلافيه را حاوى است ٦- تفسير قرآن ٧- الرد على القدرية ٨- القواطع در اصول ٩- منهاج اهل السنة. صاحب ترجمه بسال چهارصد و هشتاد و نهم هجرت در شصت و سه سالگى در مرو درگذشت. (ص ٣٢٧ ج ١ كا و سطر ١٨ ص ٤٤٦ ت و غيره)
سمعى
لقب رجالى احزاب اسيد و شرح حالش موكول بدان علم است.
سمكة احمد بن اسمعيل بن عبد اللّه
- بجلى، از اهل قم، كنيهاش ابو على، لقبش سمكه (با دو فتحه)، از پيشوايان علم و فضل و نحو و ادب اوائل قرن چهارم هجرت، ممدوح علماى رجال، از تلامذه احمد بن محمد برقى سالف الترجمة و نظائر وى، استاد ابن العميد وزير ديالمه (متوفى بسال ٣٦٠ ه ق- شس) بود. كتاب الامثال و كتاب العباسى در اخبار خلفا و دولت عباسيّه كه بسيار بزرگ و در حدود هزار ورق ميباشد از تأليفات او است و بفرموده نجاشى نظير كتابهاى او تأليف نشده است.
سال وفاتش بدست نيامد. بجلى، با فتح و سكون، منسوب به بجله، پدر قبيلهايست از بنى سليم و با دو فتحه منسوب است به بجيله كه قبيلهايست در يمن از بطون معد و معلوم نيست كه سمكه از كدامين است. (ذريعة و كتب رجاليه)
سمنان[١]
سمنانى احمد بن محمد
- بعنوان علاء الدولة خواهد آمد.
[١]- سمنان- بضم اول، نام كوهى است، بفتح آن نام موضعى است از بادية العرب نزديكى يمامه، بكسر آن شهرى است مشهور در ايران مابين رى و دامغان كه انهار و قنوات و باغات بسيارى دارد، نيز ديهى است در قرب نساء از بلاد خراسان كه داراى نهر بزرگى ميباشد.
نساء (بفتح اول) شهرى است مشهور از خراسان در يك منزلى ابيورد و دو منزلى سرخس.