انصارى و علم حديث و رجال و رياضيّات و علم حروف را نيز از اكابر وقت و يك قسمت از علوم غريبه را نيز از شيخ عبد الحسين هندى خوانده است. تمامى ساعات شبانروزى خود را مصروف تحصيل علوم متنوعه ميداشت. در سال هزار و دويست و نود و هفتم هجرت از نجف بسامره رفت و در حوزه ميرزاى مجدد نيز بادامه تحصيلات مقتضيه اشتغال يافت تا بسال هزار و سيصد و پانزدهم باز بكاظمين مراجعت و بتأليف و تدريس پرداخت و تأليفات طريفه بيادگار گذاشت:

١- احياء النفوس بادب السيد ابن طاوس ٢- بغية الوعاة فى طبقات مشايخ الاجازات ٣- تأسيس الشيعة الكرام لفنون الاسلام و در اين موضوع مبتكر و مخترع بوده و از روى تواريخ و سير معتمد مبرهن نموده است كه علماى شيعه در تأسيس و تأليف نحو و صرف و عروض و لغت و علوم بلاغت و كلام و فقه و اصول و تفسير و اخلاق و ديگر انواع علوم اسلامى گوى سبقت از ديگران ربوده و پيش از ديگران بتأليف و تصنيف آنها پرداخته‌اند و شرح حال تمامى علماى شيعه را كه مؤسس بوده و حق تقدّم در تأليف يكى از علوم اسلاميّه داشته است با مصنّفات ايشان مذكور داشته و با اينكه در تمامى مطالب مندرجه آن باندكى از بسيار كفايت كرده باز هم مجلّدى بزرگ شده است اينك بدرخواست جمعى، تلخيصش كرده و آنرا به: الشيعة و فنون الاسلام موسوم داشته و چاپ شده است ٤- تبيين الاباحة للمصلين ٥- تحصيل الفروع الدينية فى فقه الامامية ٦- تكملة امل الامل در سه مجلد بزرگ ٧- جامع اخبار الغيبة ٨- حاشية تلخيص الاقوال در رجال ٩- حدائق الوصول الى علم الاصول ١٠- ذكرى المحسنين ١١- سبيل الرشاد فى شرح نجاة العباد ١٢- سبيل الصالحين ١٣- سبيل النجاة ١٤- الشيعة و فنون الاسلام كه در فوق ضمن تأسيس الشيعة ذكر شد ١٥- مجالس المؤمنين فى وفيات الائمة المعصومين ع ١٦- مختلف الرجال ١٧- مناقب آل الرسول من طريق الجمهور ١٨- نزهة اهل الحرمين فى تاريخ عمران المشهدين ١٩- نهاية الدراية و غير اينها. صاحب ترجمه در يازدهم ربيع الاول سال هزار و سيصد و پنجاه و چهارم هجرت در هشتاد و دو سالگى وفات يافت.

(مواضع متفرقه از ذريعه و اطلاعات متفرقه)

صدر الدين حموئى ابراهيم بن سعد الدين محمد

- ظاهرا همان است كه بعنوان حموئى بشرح حالش پرداخته‌ايم كه در بعض مواضع‌