ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١٢ - صباحى سليمان
است كه كسى دم از همسرى وى نزده و ملك الشعراى بالاستحقاق بوده است. بعضى از ادبا شرحى در مزيّت شهنشاهنامه او (كه در ذيل مذكور ميداريم) بر شاهنامه فردوسى نگاشته و از آثار قلمى صبا است:
١- خداوندنامه در معجزات احمدى و غزوات حيدرى كه در حدود سى هزار بيت در مدت سه سال بپايانش رسانده است و برهانى قاطع بر حسن عقيده وى ميباشد ٢- شهنشاهنامه در وقايع سلطنت فتحعلى شاه و مختصرى از تاريخ نياگان وى كه در مدت سه سال ضمن چهل هزار بيت بنام آن شاه معظم نظم كرده و مورد مراحم بىكران شاهانه گرديده است ٣- عبرتنامه ٤- گلشن صبا ٥- ليلى و مجنون ٦- هفتپيكر و از اشعار او است:
خط بگرد رخ روشن سر غوغا دارد |
جنگ زنگى و فرنگى است تماشا دارد |
|
تعالى اللّه خداوند جهاندار و جهانآرا |
كزو شد آشكارا، گل ز خاك و گوهر از خارا |
|
مرصّع كرد بر چرخ زبرجد گوهر انجم |
معلّق كرد بر خاك مطبّق گنبد مينا |
|
نشانده باغبان قدرتش در روضه هستى |
هزاران سرو مه منظر، هزاران ماه سروآسا |
|
وجود او است چون دريا و موجودات امواجش |
ولى گر نيك بينى نيست موجودى بجز دريا |
|