ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٧١ - صنوبرى احمد بن محمد بن حسن
يحيى بن معين و غير ايشان هم از او روايت مىكنند. ولادت او بسال صد و بيست و ششم و وفاتش در شوال سال دويست و يازدهم هجرت در يمن واقع گرديد و بنوشته كشف الظّنون از مشايخ روايت بخارى هم بوده است. از ذهبى و تقريب ابن حجر و كامل ابن اثير نقل است كه عبد الرزاق بن همام ثقه و حافظ و متديّن بوده و در آخر عمر نابينا شد و مصنّفاتى داشته و اظهار تشيّع مىكرده است بلكه ذهبى گويد كه بسيارى از ارباب تراجم توثيقش كردهاند. بالجملة تشيّع مفرط وى جاى ترديد نبوده بلكه از روايت مبسوطى كه نجّاشى در ضمن شرح حال محمد بن همام بن سهل بغدادى اسكافى نقل كرده استكشاف ميشود كه عبد الرزاق از روات و محدّثين و دعاة و مصنّفين شيعه بوده است و تفسير او از اقدم تفاسير قرآنى ميباشد و يك نسخه خطّى آنكه در سال هفتصد و بيست و چهارم هجرت بخط يكتمر بن عمر نوشته شده در خزانه مصريّه موجود است.
(كف و ٣٢٨ ج ١ كا و ٢٥٠ ج ٤ ذريعه و ٢٩٦٨ ج ٤ س و غيره)
صنعت ميرزا آقا
- از ظرفاى شعراى شيراز ميباشد كه خوشطبعىهاى او گوشزد جهان و آوازه شوخيهاى او مشهور ايران بوده و از او است:
بعيد فطر گل و مل خوش است و بوس و كنار |
على الخصوص كه توأم شود بفصل بهار |
|
شراب تلخ مرا بخش و بوسه شيرين |
از آن دهان پر از نوش و لعل شكربار |
|