ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٦٨ - صلاح الدين خليل بن ايبك
مشمول مراحم ملك مغيث بن ملك عادل گرديد. بعد از وفات مغيث، بمصر رفته و در نزد صاحب مصر، ملك كامل تقرّب يافت تا آنكه محرم اسرار شد و در خلواتش نيز با او بود، عاقبت مغضوب شد و پنج سال ديگر در زندان ماند تا در سال ششصد و بيست و سوم هجرت يك رباعى انشا كرده و پيش يكى از مغنّيان فروخواند، او نيز پيش ملك كامل خوانده و مورد تحسين شد، همينكه معلوم گرديد كه از اشعار صلاح الدين است امر برهائيش صادر و حالش خوشتر از اوّلى شد. در سفر روم نيز مصاحب ملك كامل بوده و در اثناى راه در بيستم يا بيست و پنجم ذيحجه سال ششصد و سى و يك هجرت در شصت سالگى وفات يافت و در خارج شهر رها از بلاد جزيره در شش فرسخى حرّان مدفون گرديد و در سال ششصد و سى و هفتم هجرت پسرش جنازه او را بمصر نقل كرد و در قبرستان قرافه صغرى بخاك سپرده شد. آن رباعى كه سبب استخلاص وى گرديد اين است:
ما امر تجنيك على الصب خفى |
افنيت زمانى بالاسى و الاسف |
|
ما ذا الغضب بقدر ذنبى و لقد |
بالغت و ما اردت الا تلفى |
|