اقران خود بود. بعد از وفات پدر در تدريس و افاده جانشين وى گرديد، اگرچه تأليفى از وى ظهور نيافته كه ميزان عقيده‌اش باشد لكن در بعضى از نسخ كتاب ميزان الاعتدال ذهبى دمشقى سنّى ناصبى كه بنظرش رسيده اعتراضاتى بر مؤلف وارد آورده كه دلالت بر تشيّع وى داشته و مشعر ميباشد بر اينكه اصلا پيرامون احاديث اهل سنّت نگرديده است.

سال وفات و مشخّص ديگرى بدست نيامد.

(ص ١٢٠ هب و ٣١٥ ج ٣ فع و ١٨٣٣ ج ٣ س و ٤٦٩ ت)

صاحب روضة البهية حاج سيد محمد شفيع‌

- بعنوان جابلقى نگارش يافته است.

صاحب روضة الصفا محمد بن خاوندشاه‌

- بعنوان ميرخواند خواهد آمد.

صاحب روضة الواعظين محمد بن احمد

- يا حسن بن على بعنوان فتال خواهد آمد.

صاحب رياض‌

در صورت اطلاق در كتب رجال و تراجم، ميرزا عبد اللّه است كه بعنوان افندى نگارش يافته و در كتب فقه و اصول سيد على است كه در ذيل بعنوان صاحب رياض المسائل مذكور است.

صاحب رياض الاحزان حاج ملا محمد على‌

- بعنوان برغانى نگارش داديم.

صاحب رياض الشهادة حاج ملا محمد حسن بن حاج محمد معصوم‌

- قزوينىّ الاصل، حائرىّ المنشأ و التحصيل، شيرازىّ الموطن و المدفن، از اكابر فقها و مجتهدين قرن سيزدهم هجرى اماميّه ميباشد كه جامع معقول و منقول و بالخصوص مهارتش در علم اصول مشهور و در طلاقت لسان و حلاوت بيان و حسن موعظه و ارشاد عوام، بر تمامى معاصرين خود مقدّم بود. تأليفات طريفه دارد:

١- تلخيص الفوائد الحائرية كه در ذيل بنام ملخص الفوائد مذكور است ٢- تنقيح المقاصد الاصولية فى شرح ملخص الفوائد الحائرية كه كتاب ملخص الفوائد نام مذكور در ذيل را شرح كرده است ٣- رياض الشهادة فى ذكر مصائب السادة كه پارسى و دو مجلد ميباشد و از مطاوى كلمات آن استظهار ميشود كه علاوه بر مراتب علميه شاعرى ماهر و اديبى كامل بوده و در شعر و فنون ادبيه نيز مهارتى بسزا داشته است ٤- كشف الغطاء ٥- مصابيح الهداية فى شرح البداية كه در فقه و شرح بدايه شيخ حر عاملى است و از تأليف باب طهارت آن در ذى القعده سال هزار و دويست و سى‌ام‌